l müəllim:
-Yaxşıyam, plosto,-deyə özünü ələ almağa çalışdı,-bilinci gün açılışdı, onun üçün həyəcanlıyam.
Rafiqin qolundan tutub dartan Əsmər:
-Bir dənə çölə gələ bilərsən?-dedi.-Sənə sözüm var.
-Nə sözü? Burada de də.
-Dedim ki, gəl də. Bəlkə şəxsidir?-deyə Əsmər onları işarə elədi.
-Həə, gəlim də.-axır ki, onun nə demək istədiyini başa düşən Rafiq razılaşdı.
Onlar bir-birilərinə dəyə-dəyə çölə çıxdılar.
-Nəsə gözümə kefsiz dəyisən?-həmkarını kefsiz görən Xəyal müəllim soruşdu.
-Nə bilim, biraz yorğunam, biraz bir şagirdim bu gün mənə köhnə Xatirəni xatırlatdı. Biraz da Kərəmə görə narahatam.
-Ondan heç danışma. Dəldini desə, kömək eləyəcəm, amma heç yaxın bulaxmı. Elə bili ki, hamıya acıq eləməklə xeyil tapacaq.
Həmkarının əsəbləşdiyini görən Xatirə müəllimə söhbəti dəyişdi.
-Gəncdir, düzələr. Amma nə yalan deyim, gəldim dükanı belə görüdüm, kefim açıldı. Çox şükür ki, hər şey yavaş-yavaş düzəlir.-sonra bir qədər susub sözünə davam elədi.-Hər dəfə buradan keçəndə utandığımdan bilmirdim...
-Başladın yenə də? Neçə dəfə demişəm olanlal sənin günahın deyil?
-Demək asanıdır e, Xəyal. Özünü bir də mənim yerimə qoy. Necə vicdan əzabı çəkirəm onu bir Allah bilir. Bu vicdan yükünün altından necə çıxacam, bilmirəm...
-Madam ki, sən dediyinin üstündə qalısan, onda bil. Bu çətin günləlimdə mənim yanımda olmağınla elə bil ki, o yükün altından qalxmısan.-deyib bir qədər susan Xəyal müəllim bütün cəsarətini toplayaraq onun əlini tutdu.-Mənim də tək istədiyim elə budu, yanımda ol.
-Sən neyləyirsən?-deyib Xatirə müəllimə sərt şəkildə əlini onun əlindən çəkdi.
-Mən...mən...
-Nə mən?!Sənə kim icazə verib ki, mənim əlimi tutasan? Bəsdir, həmkarıq, biraz səmimi olduq deyə sən...həddini aşdın!
Xatirə müəllimə bunları deyib tələsik dükandan çıxdı. Bu vaxt diqqətlə içəriyə baxan Rafiqlə Əsmər onun gəldiyini görüb tez özlərini düzəltdilər.
-Hə, deyirəm ki, bu mağazanın üstünü də...-Rafiq guya nəsə deyirmiştək Əsmərə baxırdı.
Əsəbi halda onlara “Hələlik”deyən