ə düşmüşdü.
-Ay daa, nə pis oldu?-deyə bıçaqlı oğlan qəhqəhə çəkərək gülməyə başladı, sonra ona tərəf gəlməyə başladı.
Lakin bu vaxt ikinci dəfə kürəyinə bərk nəsə dəydi. Bir göz qırpımında oğlanın arxasına keçən Sevinc çantası ilə möhləmcə onun kürəyindən vurmuşdu. Bu dəfə müvazinətini itirməyən oğlan arxaya dönüb Sevincin saçalrından yapışdı. Yusif “Birax onuu!deyə ikinci dəfə taxtanı götürmək istəyirdi ki, bayaq əlindən vurduğu oğlan təpiklə onun ayaqlarından vurdu. Yerə dəyən Yusif tez də dikəldi, səndəyə-səndələyə geri getdi. Oğlan digər salamat əli ilə ona tutarlı bir yumruq ilişdirdi. Zərbənin təsirindən geri atılan Yusifin ən son gördüyü üstünə çırpıldığı maşının işığı, eşitdiyi isə “Yusiiif!”deyə qışqıran Sevincin səsi oldu.
Züleyxa əlindən yerə düşən stəkanın səsinə ayıldı. Fikirli gözlərini masadakı stəkanlardan çəkib tez yerə baxdı, şüşədən olsa da stəkan qırılmamışdı. Əyilib onu yerdən götürdü. Su kranına tərəf gedib onu yumağa başladı. Bu vaxt içəridən səsə gələn anası:
-Nulub ay qız?-deyə təlaşla ona baxdı.-Çay hələ hazır degil?
-Nədir, şirinçay lazımdır? Satdınız məni?-deyə Züleyxa acıqlı və kinayəli şəkildə əlindəki stəkanı silməyə başladı.
-Sus, sus, səncanı sus! Atan eşitsə, qiyaməti quparacaq.
-Qiyamət bu axşam qopub onsuz da. Bütün arzularımı, xəyallarımı məhv elədiniz. Bunu sizə bağışlamayacağam!- Züleyxa bunu deyib ağlamağa başladı.
-Ağlama, güzəl qızım.-anası əllərini onun üzündə gəzdirməyə başladı.-Bəlkə beləsi daha yaxşıdır? Bəlkə çox güəzl bəxtin ulacağ?
-Mənim bəxtim olsaydı, adım Züleyxa olmazdı.
-Nulub ki, sənin adına? Adının mənasını bilirsən heç? Su pərisi.
-Su pərisi,-deyə Züleyxa gözünü silə-silə ah çəkdi.-Suya həsrət pəri.
-Elə dimə, qızım. Naşükür olma, Allah da belə istəyib. Biz onun işinə qarışa bilmərik.
Elə bu vaxt qonaq otağının qapısı açıldı. Elçilərdən biri telefonla ləzgicə nəsə danışa-danışa çölə çıxdı. Təlaşlı idi. Əvvəlcə mətbəxə tərəf gəlmək istəsə də Züleyxa ilə anasını burada görüb telefondakına