. -And içmisən ki, danışmayacaqsan? Sən elə bilirsən, mən istəsəm öyrənə bilmərəm? sinif rəhbərlərin, sinif yoldaşların, ailən, müəllimlərin, dostların...Biri olmasa da biri mütləq sənin dərdini bilir. Amma mən səndən eşitmək istəyirəm. mənə kömək elə ki, mən də sənə kömək eləyə bilim. Nə vaxt gəlmək istəsən, otağı tanıyırsan. Kərəm yenə susurdu. Lakin bayaqkından fərqli olaraq üzünə bir aydınlıq gəlmişdi. Başı ilə Nigar müəllimə ilə sağollaşıb onda aralandı. Növbəti tənəffüs. Dərsdən çıxan Xəyal müəllim ağır addımlarla müəllimlər otağına doğru gəlirdi. Birdən pilləkənləri enən Xatirə müəllimə ilə qarşılaşdı. Bir anlıq özünü itirsə də sonra heç nə olmamıştək başı ilə salam verib aralandı. Bu vaxt Xatirə müəllimə onu səslədi:
-Xəyal müəllim. Xəyal müəllim arxaya dönün soyuqqanlılıqla:
-Buyulun müəllimə.-dedi. Xatirə müəllimənin üzündə dünənkindən fərqli olaraq yumşaq və biraz da peşmanlıq ifadəsi var idi. o həmkəarına yaxınlaşıb: -Bu gün neçə dərsin var?-deyə soruşdu. -Nə olub ki?-deyə Xəyal müəllim çaşqınlıqla soruşdu. -Səninlə danışmaq istəyirəm. -Danışmaq? Nə haqda? -Danışanda bilərsən. Xəyal müəlli onun nə haqda danışmaq istədiyini təxmini bilirdi. Ona görə də: -Döld dəsim va.-dedi. -Dörd?-deyə dodaqlarını büzən Xatirə müəllimə -Mənim beş dərsim var idi, axı.-deyə narahat şəkildə dilləndi. -Eybi yox, gözləyələm. -Doğrudan? Əgər işin var idisə, elə də vacib deyil. -İşim yoxlama dəftəlləlini yoxlamaq idi, onu da müəllimlə otağında eləyələm. -Lap yaxşı, danışdıq onda. -Yox, hələ danışacayıq. Onun bu sözünə Xatirə müəllimə gülməyə başladı. Elə Xəyal müəllim də gülməyə başladı. Dünəndən bəri alnında düyün kəsmiş qaşları açılmış, üzünə təbəssüm qonmuşdu. Ikinci dərsin tənəffüsü idi. Sinifdə hərə bir işlə məşğul idi. Söhbət eləyən kim, fikir eləyən kim. Sevinc qabaq pəncərənin artırmasına söykənib Züleyxaya dünən olanları danışır, Züleyxa isə məyus halda onu dinləyir, arabir təəssüflə ah çəkirdi. Arxa divara söykənib telefonunda oyun oynayan Əli bu vaxt kiminsə ona