n hələ eşitmirsən.-dedi.-Gül, gül, hələ yaxşı günlərindir. Müəllimlər məktəbdən çıxıb yola düzəldilər. Danışmaq üçün sözləşsələr də məktəbdən bura qədər oan yolu susaraq qət etmişdilər. Bu sükutdan bezən Xəyal müəllim dilləndi: -Səhv xatılamılamsa, sən danışmaq istəyidin? Xatirə müəllimə bayaqdan bəri demək istədiklərini bir yerə topladı. -Dünənki hərəkətimə görə səndən üzr istəyirəm. O qədər sərt olmalı deyildim. -Hə, səlt olduğunu inkar eləməyəcəm. Amma sənə də haqq veliləm. sən necə lazımdısa elə davlandın. Bəlkə də mən başqa cü davlanmağını gözləyidim. -Ola bilər. Bir anlıq mənə elə gəldi ki, sən səmimiyyətimizdən istifadə eləyirsən. -Nə?! Bu qədəl də yox! Mən sənə duyduğum hislədə də, dediyim sözlədə də ciddiyəm. Bunu çoxdan deməli idim. Amma həl şey elə alındı ki. Yenə də bil ki.. -Xəyal,-deyə Xatirə müəllimə təəssüf ifadə edən səs tonu ilə onun sözünü kəsdi,-bağışla, mən sənin üçün eyni şeyləri deyə bilməyəcəm. -Bilidim.-gözlərni yerə dikən Xəyal müəllim yüngülcə ah da çəkdi. -Mən ürəyimin qapılarını çoxdan bağlamışam. Bir dəfə sevmişəm, o da ki... -Hamı Ülvi deyil. -Düz deyirsən, hamı Ülvi deyil. Mənim üçün ola da bilməz. O məni incitdiyinə görə yox, yerinə başqasını qoya bilmədiyim üçün ürəyimin qapılarını bağlamışam. -Bəs niyə ona qalşı belə qəddal oldun? -Başqa cür ola da bilməzdim. Onu sevirəm, amma qürurumu ikinci dəfə sındıra bilmərəm. -Yaxşı, bunu başa düşdüm. Bəs bundan sonla neyləyəcəksən? Yəni həyatına heç kimi salmayacaqsan? -Bilmirəm Xəyal, bilmirəm. Bəlkə nə vaxtsa inandığım biri ilə özüm kimi etibar elədiyim biri ilə bir həyat qura bilərəm. Yəni, hislərimlə deyil, ağlımla hərəkət eləyirəm, bəlkə. -Bəs mən sənin etibalını qazana bilsəm, bəs onda necə?-deyə Xəyal müəllim çəkinə-çəkinə onun üzünə baxdı. Bir qədər susub düşünən Xatirə müəllimə:
-Qazana bilsən...onda baxarıq.-dedi.
-İndi heç nə deyə bilmərəm. Bağışla. Onlar susaraq yollarına davam elədilər.Beşinci dərs davam etməkdə idi. Psixoloqun otağında onunla üzbəüz oturan Mirvari müəllimə