onun nəsə deməsini gözləyirdi. Nigar müəllimə üzrxahlıq eləyərək sözə başladı: -Müəllimə, bağışlayın, sizi də belə ayağıma çağırmış kimi oldum, amma danışmaq istədiyim məsələ belə hamının arasında danışılası məsələ deyil. -Eybi yox qızım, başa düşürəm, buyur. -Onda zəhmət olmasa, bunu oxuyun.-deyib psixoloq əlindəki kağızı ona uzatdı. -Bu nədir?-kağızı alan Nigar müəllimə maraqla əvvəl ona, sonra kağıza baxdı. Oxudu, təəssüflə başını bulayaraq,-Bu uşaq düzəlmədi də.-dedi. -Deməli, Kərəm düz deyir. Siz həqiqətən də nəsə bilirsiniz. -Bilirəm,-Mirvari müəlliməbaşını tərpətdi,-bilirəm və ona da xəbərdarlıq eləmişəm. Ondan sonra biraz düzəlmişdi. Amma bu yanğın hadisəsindən sonra əvvəlkindən də pis oldu. -Üstünə çox getdim, çox təkid elədim ki, mənimlə danışsın. Axırda bu kağızı aldım. Hərhalda siz ilirsiniz, onun dərdi nədir? -Nə bilim, ay qızım. Bu biraz qeyri-adi məsələdir.-Mirvari müəllimə barmaqlarını bir-birinə sıxıb düşüncəli halda gözlərini masanın üstündəki saata dikərək dilləndi,-Kərəm də ki, qeyri-adi uşaqdır. -Kərəm bunu deməyi sizə etibar eləyib. Həm də mən psixoloqam, bilməsəm, ona necə kömək eləyə bilərəm? Xahiş eləyirəm, nə bilirsiniz, deyin. -Əslində mən belə şeyləri açıq danışmağı xoşlamıram, amma siz kolleqam sayılırsınız.-Mirvari müəllimə sözlü adamlar kimi Nigar müəlliməyə doğru yerini rahatladı, biraz asta səslə,-Kərəm ürəyini birinə verib, amma bu onu uçuruma aparır.-dedi. Eşitdiklərindən olduqca təəccüblənən Nigar müəllimə qaşlarını çataraq: -Kimə?-deyə soruşdu. -Bax, elə problem də budur da: kimə?-bir qədər susub fikirli-fikirli dodaqlarını gəmirən Mirvari müəllimə ah çəkərək-Müəlliməsinə-dedi. Bu artıq psixoloqu biraz da təəccübləndirmişdi. Eşitdiyini başa düşməyə çalışaraq: -Müəlliməsinə?-deyə təkrar soruşdu. Düşünə-düşünə,-Deməli, Xəyal müəllimlə olan konflikti... -Öz aləmində guya onunla rəqabət aparır. -Bu müəlliməsi Xatirə müəllimədir? Mirvari müəllimə başını yellədi. Psixoloq isə susub düşünməyə davam elədi. Hər şey gün kimi aydın idi.