. Kərəmə kömək edəcəkdi, amma eşitdiklərindən sonra onun özünə kömək lazım olacaqdı. Əgər Kərəm müəlliməsinə vurulmuş və buna görə başqa bir müəllimi ilə rəqabər aparırdısa, Nigar müəllimə ölən nişanlısının oxşarını qısqanırdı. Bu söhbətdən ötən günlər ərzində psixoloq Kərəmlə danışmağa cəhd eləmədi. Çünki o, bilirdi ki, Kərəm əvvəl-axır bu yükü tək daşıya bilməyəcək və mütləq danışmaq üçün onun yanına gələcək. Növbəti həftə başlamışdı. Mart ayı son günlərini yaşayırdı. Yusifin bu gün gələcəyini bilən Züleyxa yenə qapı-pəncərədə qalmışdı. Pəncərənin qabağını kəsdirib onu gözləməsə də oturduğu yerdən gah ora boylanır, gah da qapıya baxırdı. Yenə də eyni sözləri eşidib eyni reaksiyanı görəcəyini bilsə də o, Yusifi həsrətlə gözləyirdi. Zərifədən ayrılmağı ilə heç cür barışıa bilməyən Kənanın psixoloji vəziyyəti günü-gündən daha da pisləşir, həyat gözündə mənasızlaşırdı. Lakin bilmədiyi, görmədiyi bir şey var idi:onun üçün ondan daha çox narahat olan başqa birinin olduğu. Qısqandırma oyunundan bezən Əlinin tək istədiyi nə olursa olsun, Ayanla danışmaq idi. İnanmasa belə ona sevdiyini demək. Bütün gecəni bunun haqqında düşünən Əli artıq ona deyəcəklərini də əzbərləmişdi. Məktəbə çatar-çatmaz gözü hər yerdə:həyətdə, dəhlizdə, sinifdə onu axtarmağa başladı. Çox keçmədi ki, Ayan da gəldi. sinifdə uşağın azlığı və ən əsas da Yusifin yoxluğundan istifadə eləyən Əli ona yaxınlaşaraq danışmaq istədiyi demək istədi. Lakin bu vaxt qəfil içəri girən Yusif hamının diqqətini özünə çəkdi. Əli məyus halda yerinə qayıtmalı oldu. Yusiflə yenə qapıda qarşılaşan Züleyxa həyəcandan nə edəcəyini bilmədi. Ürəyi sürətlə döyünməyə başladı. Yusifin yenə onu acılayacağını düşünüb tez onun qabağından çəkildi. Onun niyə belə elədiyini anlayan Yusif özündən utandı. Dönüb məyus hada Sevincə baxdı. Sevinc çiyinlərini çəkdi. Yusif bu dəfə gedib özü Züleyxa ilə üz-üzə dayandı. -Salam. Nə qulaqlarına, nə də gözlərinə inana bilməyən Züleyxa çəkinə-çəkinə onun üzünə baxdı və eyni çəkingənliklə salamını