r qıza deyirəm. Mən başa düşə bilmirəm e, sən bu saflığınla, bu avamlığınla məni necə aldatmısan? Yadındadır, sənə demişdim ki, sənə surpriz eləyəccəm. Amma heyf ki, məndən zirək tərpənib o surprizi sən mənə surpriz elədin. Məni fırladığını sən mən göstərdin. Amma olsun, onsuz da səndən sıxılmışdım. Çox darıxdırıcısan. Nə söhbətlərin maraqlıdır, nə çəkdiyin şəkillər qəşəngdir, nə də özün bir şeyə oxşayırsan...-İsmayıl bütün acığını sözlərilə çıxmağa çalışırdı
-Yalan deyirsən, İsmayıl, sən bu deyilsən.-Sevil ağlayırdı.
-Bəsdir, gözünün suyunu axıtma! Özünü yazıq vəziyyətə qoyma, çıx get, buradan!-əsəbindən tir-tir əsən İsmayıl barmağı ilə dəhlizi göstərdi.
-İsmayıl, nə olar, qulaq as!
-Sənə dedim ki, cəhənnəm ol, buradan! Yoxsa əlimdən bir xəta çıxacaq!
Nəinki Sevil, hətta bayaqdan uzaqdan onlara baxan sinif yoldaşları da İsmayılı tanıya bilmirdilər. İsmayılın isə əsəbindən dişi dodağını kəsirdi. O, həyatında heç bir qıza qarşı belə sərt olmamışdı
Qorxusunda tir-tir əsən və göz yaşları yanağında quruyan Sevil qaça-qaça oradan aralandı. Bütün nəzərlərin üstündə olduğunu hiss eləyən İsmayıl göz yaşlarını saxlaya biləməyəcəiyndən qorxub qaça-qaça pilləkənləri aşağı endi. Bir-birilə işarələşən Əli iə Yusif də onun arxasınca düşdülər.

Qızlar Sevilin başına yığışmış, onu təsəlli etməyə çalışırdılar. Kimisi saçını oxşayır, kimisi gözünün yaşını silir, kimisi isə sadəcə ürək-dirək verirdi. Sevil isə nə deyilənləri eşidir, nə də hiss edirdi. Gözlərini bir nöqtəyə zilləyib hərəkətsiz durmuşdu. Yalnız gözündən süzülüb yanağı boyu aşağı axan yaşlar onun ağladığını göstərirdi. Olanlardan xəbər tutan Mirvari müəllimə özünü sinfə yetirdi. Onun səsi hələ sinfə girməzdən əvvəl dəhlizdən eşidilməyə başlamışdı.
-Nə olub yenə burada? Bu nə oyundur çıxarmısınız?-deyə-deyə sinfə girsə də Sevili bu halda görüb duruxdu, sakitcə ona yaxınlaşaraq nəvazişlə başını oxşadı. Qızlar təəccüblə bir-birilərinə baxdılar. Sevil isə heç bir reaksiya vermir, gözünü zillədiyi nöqtədən