çəkmirdi.
Əli ilə Yusif İsmayılı məktəbin arxasında, idman meydançasında tapdılar. İdman zalından çölə çıxan pilləkəndə oturan İsmayıl gözlərini uzaqlara dikib damaqlarını çeynəyir, bir tərəfdən də sol ayağını titrədirdi. Həyəcan və gərginlikdən ürəyi tez-tez döyünür, gözləri qan çanağını xatırladırdı. Əli ilə Yusifin hərəsi onun bir tərəfində oturdu. Əlini İsmayılın çiyninə qoyan Yusif:
-Yaxşısan?-deyə xəbər aldı
Bunu eşidən Əli arxadan ona göz ağartdı. Çünki bu indi İsmayıla veriləcək ən sonuncu sual idi. Lakin İsmayıl dinmədi sözünü düzəltək istəyən Yusif:
-Narahat olma, hər şey yaxşı olacaq?-deyə yenidən dilləndi.
Bu da alınmamışdı. Əli yenidən ona göz ağartdı. İsmayıl bu dəfə gözlərini uzaqlardan çəkərək yoldaşlarına baxdı.
-Niyə gəldiniz? Qayıdın sinfə, dərs başlayacaq.
-Səncanı, dərs vecimizədir?-Əli dilləndi.-Həm də inanmıram ki, sinifdəkilər də dərs keçələr.-araya çökən sükutu yenidən Əli pozdu. O çəkinə-çəkinı İsmayıla baxıb,-Haradan öyrəndin?-deyə soruşdu.
Bu dəfə Yusif ona göz ağartdı.
- Səhər dərsə gələndə...,-gözlərini yenidən üfüqə dikən İsmayıl kösk ötürüb yenidən sözünə davam elədi,-yanında bir oğlan var idi.Fikirləşdim ki, yəqin qohumudur. Özü görməsin deyə Ağabala dayının dükanına girdim. Sonra həmin gədə də ora gəldi. Ağabala dayı ilə tanış çıxdılar. Sonra...sonra onlar danışanda öyrəndim.
-Sən qıza bax, qızdakı cəsarətə bax e!-Yusif coşdu.-Sonra da məni qınayırsınız ki, ildə bir qız fırladırsan. Belə kimisi ilə elə belə olmaq lazımıdır.
-Yusif,-Əli arxadan əl atıb onun kürəyinə yüngülcə vurdu,-yığ da çənəni!-Sonra üzünü İsmayıla tutdu.-İsmayıl, məncə sən biraz düz eləmədin, ən azından Sevilə qulaq asmalı idin. Bəlkə elə şeylər olub ki, sənə deməyə çəkinib?
-Əli, nə çəkinmək? O məndən də çəkinəcəkdisə, mənə də yalan danışacaqdısa, daha mən onu neyləyirdim? Özünü qoy, mənim yerimə. Sən bu boyda yalanı normal qarşılayardın? Mən ona inanmışdım.
-Sən də ildə bir qız yalanını uydurub onunla şot-raşot oldun, hə?
İsmayıl əvvəl duruxsa