ə dilləndi:
-Biz bufetdə idik. Sonra eşitdik ki, siz buradasınız.
-Niyə yalan danışırsan? Guya, hara getdiyiniz bilmirəm? İsmayıl haradadır?
-İsmayıl...,-Əli Yusifə baxdı, sonra birnəfəsə,-İsmayıl getdi.-dedi.
-Hara? Niyə qoydunuz ki, getsin? -Müəllimə, vallah biz çox yalvardıq, amma o qulaq asmadı.
Mirvari müəllimı daha da əsəbiləşərək:
-ə özbaşınalıqdır?-deyə qışqırdı.-Necə yəni qulaq asmadı? Biraz təriflədik deyə o lap ağ elədi, ha! Yığın, onun nömrəsin!
-Müəllimə, o indi heç kimə qulaq asmır. Xahiş eləyirik, onu da başa düşün. Sonra zəng eləyərik.
Susub bir Əliyə, bir də Yusifə baxan Mirvari müəllimə başını bulayaraq daha sakit şəkildə:
-Hərdən buranın məktəb olduğunu yadınızdan çıxarırsınız.-dedi.-Allah eləməsin,onun başın a yolda bir iş gəlsə, mən ailəsinə, direktora nə cavab verəcəm? De,-deyə o tibb otağını işarə elədi,-birini sakitləşdirici vurub yatırıblar orada. Anası xəbər tutsa, nə deyəcəm?
-Ona elə o da azdır.-deyə Yusif dodağının altında mızıldandı.
Qızlar tərs-tərs ona baxdılar. Elə bu vaxt pilləkəndə görünən başqa sinifdən olan bir qız:
-Mirvari müəllimə, haradasınız?-dedi.-Uşaqlar sinfi dağıdır, direktor da səsə gəlib, indi hər yerdə sizi axtarır.
Mirvari müəlimə bunu eşidib başını tutdu:
-Ay aman, mənim sizə dərsim var idi? Başda ağıl qoyublar ki? Yaxşı qızım, sən get, gəlirəm.-sonra üzünü şagirdlərinə tutdu-Siz də cəld sinfə! Burada boş-boş dayanmayın!
-Müəllimə, bəs Sevilgil?-deyə Ayan tibb otağını işarə elədi.
-Onlar qoy burada qalsınlar. Sevil biraz yatmalıdır.
-Onda biz gedib Züleyxaya deyək, narahat olmasın.
-Yubanmayın! Sonra düz sinfə!-deyə-deyə sinif rəhbəri tələsik pilləkənləri düşməyə başladı.
Qızlar tibb otağına yaxınlaşıb Züleyxanı çölə çağırdılar. İndi getməli olduqlarını, gələn dərs qayıdacaqlarını dedilər. Züleyxa razılaşdı.Bayaqdan onlrdan aralıda o tərəf-bu tərəfə gedən Yusif dözə bilməyib onlara yaxınlaşıb Züleyxanın üstünə düşdü:
-Sevilin yalanın sən bilirdin? Bilə-bilə gizlətdin, hə? Utanırsan, heç?
-Mən