utanası heç nə eləməmişəm. Rəfiqəmin sirrini aləmə car yayası deyildim.
-Pah, rəfiqəsinə sirr saxlayan olub!-Yusif daha da özündən çıxdı.-Sənin xəbərin var, İsmayıl indi nə haldadır? Yazıq sizin üzünüzdən heç məktəbə də qayıda bilmədi.
-Nə haldadır? Ümumiyyətlə, İsmayıl indi haradadır? Halı belə pisdir, gəlsin, bir sakitləşdirici də ona vursunlar. Kənardan Sevili qınamaq asandır, amma onun yerinə olmağı heç biriniz istəməzsiniz. Hərhalda heç biriniz ailəniz üçün özünüzü qurban etməli olmamısınız.
Yusif duruxdu. Nə bir şey başa düşdü, nə də bir şey deyə bildi. Qızlar da fikirlifikrili köks ötürdürlər. Züleyxa isə daha heç nə deməyib içəri keçdi. Bu vaxt onlardan beş-altı addım aralıda durmuş Əli onları səslədi:
-Gəlmirsiniz? Gecdir e uje. Dərs qurtaracaq.
Onlar pilləkənləri düşərək dəhlizlə getməyə başladıalar. Özünü saxlaya bilməyən Sevinc:
-Dost, bəs İsmayıl bomba kimi idi? Züleyxaya niyə elə dedin?-deyə ona baxdı.

Yusif özünü sındırmayaraq:
-Əlbəttə bomba kimidir.-dedi.-Prosto mən Züleyxaya bu boyda yalanı gizlətdiyinə görə hirsliyəm deyə elə dedim.
-Bəs İsmayıl niyə məktəbə gəlmədi?
-Yazıq bunların üzünü görməsin deyə gəlmədi. Sevilə bax e, sən demə, bu da özünə görə az deyilmiş. Utanmır, hələ bir nişanlısını məktəbə qədər gətirir.
-Yusif,-Əli yenə ona acıqlandı,-sənə İsmayılın yanında nə dedim? Heç kimin yerinə danışma. Bəlkə Sevilin də özünə görə səbəbləri var? Bəlkə qız məcbur olub?
-Oğlan olsan da belə düşündüyün üçün sağol, Əli.-Sevinc ona baxıb razılıqla başını yellədi.-Düz deyirsən, bilmək olmaz, Sevil niyə yalan danışmağa məcbur olub.
-Səbəb hər nə olursa olsun, yalan yalandır.-Ayanın bu gözlənilməz dillənişi hamını təəccübləndirdi.-İnsan sevdiyi insana yalan danışmamalıdır. Ona inanırsansa elə eləməlisən ki, o da sənə inansın. Bağışlayın, amma mən Sevilə haqq qazandımıram.
-Qız olsanda belə fikirləşdiyin üçün sağol, Ayan. Gördünüz Sevinc xanım,-Yusif kianyə ilə Sevincə baxdı,-aranızda bizim kimi -fikirləşən qızlar da var imiş.
Sevinc