i sevinci görüb yanındakına:
-Hey, səninki oradadır.-dedi.
Əli əvvəlcə tərs-tərs Yusifə baxsa da sonra arxa pəncərəyə söykənib dərs oxumaqla məşğul Ayanı gördü. Gülümsəyərək yenidən Yusifə baxdı.
-Düz deyirsən, mənimki orada imiş.-deyib ondan aralandı. Yusifi yanıldaraq salam-kəlamsız Sevincin yanında ötdü və arxaya pəncərəyə yaxınlaşdı. Bunu görən Yusif biraz əsəi halda çölə çıxdı. Əli əlini qızdırıcıya vurub özünü üşümüş kimi göstərdi.
-Çöl də soyuq imiş. Bu atepleniya niyə qızmayıb?
-Gözünü kitabdan çəkən Ayan da əlini qızdırıcıya vurdu.
-Yox, soyuq deyil ki, normaldır. Çölə çıxmışdın?
-Hə, kolidorda idim.
-Kolidorda? Atepleniya orada da yanır da.-Ayan təəccüblə ona baxdı.
-Yanır?-Əli özünü itirdi.-Nə bilim, yəqin mənə soyuqdur.-arxası pəncərəyə tərəf qızdırıcıya söykənərək bir-iki addım Ayana sarı gəldi.-Onda biraz burada isinim.
Ayan heç nə deməyərək yenidən kitaba baxdı. Əli isə onunla danışmağa mövzu axtarırdı. Fikirli-fikirli sinfə boylandı. Anidən gözü yerində oturub dəftərdə nəsə qaralayan Kərəmə sataşdı.
-Deyirəm, axır ki, Kərəm də düzəldi.-deyə reaksiyasını öyrənmək üçün Ayana baxdı.
-Hə, axır ki. Amma gərək bu qədər hadisələr olmazdan əvvəl düzələrdi.
-Yox, bunlar olmasaydı, Kərəm dərsini almazdı. İnsan başına gələn hər şeydən yeni nəsə öyrənir.
Bayaqdan adaşına qulaq assa da “d”li sevincin gözü Əlidə idi. Asya da bunun fərqinə varmış, gözlərini qıyıb maraqla gah Sevincə, gah da onun baxdığı istiqamətə baxırdı. Digər sevincin əlinə toxunaraq “d”lini göstərən Asya onun fikrinin arxada olduğunu işarə elədi.
-Adaş, sən mənə qulaq asmırsan?-Sevinc əlini adaşının gözlərinin qabağında oynadaraq soruşdu.-Hara baxırsan?
Lakin Sevinc heç nəyi gizlətmədən:
-Əliyə baxıram,-dedi,-onu hər görəndə dayım oğlu yadıma düşür. Amma Əli ondan da yaraşıqlıdır.
Onun bu cəsarətli etirafı qarşısında heyrətdən gözləri bərələ qalan qızlar bir-birilərinə baxdılar.
Günorta idi. Evə gəldiyindən bəri Sevil nə yeyir, nə içir, nə də danışırdı. İstədiyi tək şey