ə yıxılmış halda gördü. Başının üstündə isə ayağını onun sinəsinə basaraq İsmayıla baxan biri var idi. Bu ki, Qadir idi. Zərifənin qardaşı, Kənanın bəlası. Bəs bu necə ola bilərdi axı? İsmayılın heyrətdən bərəlmiş gözlərlə ona baxdığını görən Qadir:
-Nə baxırsan üzümə? Çıx get, buradan!-deyə qışqırdı.
-Sss....ssəəən?
-Hə mən. İki həftədir bu ..... izləyirəm, bilirdim ki, sizdən acıq çıxmaq istəyəcək. Elə baxma, mən cani deyiləm. Sizə borclu idim, ona görə də onun sizi incitməyinə icazə verə bilməzdim.
-Bəs Kənana niyə...?
-Oğlan,-deyə Qadir yenidən səsini qaldırdı,-nə qədər ki, mənim fikrim dəyişməyib, çıx get buradan!
-Yaxşı, yaxşı, çox sağol.-İsmayıl əsə-əsə tez-tələsik yerə səpələnmiş kitab-dəftərini yığıb oradan uzaqlaşdı.
Ölümündən sonrakı halını düşünərkən qurtulması möcüzə idi. Canında hələ də qorxudan yaranan əsməcə qalmışdı. Bir xeyli getmişdi ki, döngədə Leyla, Kənan və Ələddinlə qarşılaşdı. Anidən qarşısına çıxdığından Leyla onu görüb qışqıraraq geri atıldı. Onun çığırtısına Kənanla Ələddin də diksindilər.
-Qorxmayın, qorxmayın, mənəm.-İsmayıl onları sakitləşdirməyə çalışırdı.
-İsmayıl, nə olub sənə? Üz-gözün niyə bu gündədir?-Ələddin onu belə görüb təlaşla soruşdu.
-Kiminlə dalaşmısan?-Kənan da soruşdu.
-İşdir də olub,-İsmayıl göz-qaşla Leylanın burada olduğuna işarə elədi,-elə-belə şeydir.
-İsmayıl, bu elə-belə işə oxşamır. Doğrudan nə olub?-birtəhər özünə gələn Leyla da təlaşla soruşdu.
-Heeç,-deyə gözlərini qaçıran İsmayıl sonra oğlanlara baxaraq göz-qaşla,-“Mixaylo şəhərdədir.”-dedi.
-Mehdi vurub?
-Sən necə olimpiadada birinci yerə çıxmısan, hələ də başa düşə bilmirəm də.-İsmayıl Ələddinə baxaraq kinayə ilə ağzını büzdü.-Mixaylo da, Mixaylo peyda olub.
-Bir adam kimi danış bilək də.-Kənan bezmiş halda dedi.
-Uff, ay uşaqlar,-Leyla artıq dözə bilməyib,-mən belə başa düşdüm, siz hələ başa düşə bilmədiniz?-dedi.-İki-üç həftədir pıçapıçlarınızın, hər dəfə guya təsadüfən qızların qabağına çıxmağınızın səbəbi ortaya çıxıb da. Bizi