a olan İsmayıl telefonu qulağına qoyub asta-asta qapıya sarı getdi. Sevilgili qapıya yaxınlaşan görüb kiminləsə danışırmış kimi eşitdirə-eşitdirə:
-Hə mələyim, sən necəsən?-deyib qapıdan çıxdı.
Bunu eşitmək onsuz da ürəyi və hisləri yaralı olan Sevili daha da incitdi. İsmayıl danışa-danışa onlardan aralandı. Züleyxa rəfiqəsinə işarə edərək fikir verməməsini xahiş elədi.
Çox keçmədi ki, Xəyal müəllim də gəldi. dərs başladı. Jurnalı yoxladıqdan sonra yeni dərsi izah eləmək üçün lövhəyə keçdi. Lakin Mehdi heç cür yerində dura bilmir, sözlü adamlar kimi qurdalanırdı. Onun bu halını görən Xəyal müəllim soruşdu:
-Nə olub, Mehdi? Sual velmək istəyisən?
-Bəli, müəllim. Soruşmasam, bu gecə gözümə yuxu getməz.
-Yuxunu belə qaçılacaqsa, yəqin dəlslə bağlıdır?-Xəyal müəllim gülə-gülə soruşdu.
-Yox, müəllim,-Mehdi əvvəlcə sinfə boylandı, sonra Xəyal müəllimə baxdı,-təzə maşınınızla bağlıdır. Bu maşın məktəbə gələnə qədər çox benzin aparmır? Nə də olsa uzun yol gəlirsiniz axı.
Mehdinin səsindəki kinayədən nə demək istədiyini başa düşən Xəyal müəllim üz ifadəsini dəyişmədən:
-Gölüləm ki, bu gedişlə sənin yuxun həqiqətən də qaçacaq.-dedi.-Qoy onda deyim: Oqtay müəllimin maşını təmildə olduğu üçün onu Təhsil Şöbəsindəki iclasa apalmağımı məndən xahiş eləyib. Maşını ona gölə məktəbə gətilmişəm. Başqa sualın val?
Mehdi sual verməyinə peşman olub ciddiləşərək:
-Xeyr müəllim,-dedi,-Nə sualım olacaq ki?
-Lap yaxşı,-deyib Xəyal müəllim təbaşiri əlinə götürdü,-keçək dəlsə.-lövhədə dərsin adını yazmağa başladı.

Tənəffüsdə Ayanın yoxluğundan yararlanan Asya ilə Sevinc gedib “d”li sevinclə danışmağı qərara aldılar. Tələsik qapıdan çıxırdılar ki, Ayanla rastlaşdılar. Ayan kədərli görünür, ağlamaqdan gözləri şişmişdi. Qızlar onu belə görcək təlaşlandılar. Məlum oldu ki, gecə gələn qəfil xəbərlə Ayanın atası ilə anası-Gürcüstana, Borçalıya yola düşməli olublar.
Yusiflə Əli danışa-danışa pilləkəni qalxırdılar. Bu vaxt yanlarından keçən İsmayıl heç onlara tərəf baxmadı da. Onun