münasibətin, dayanmadan ona baxmağın, elə bilmə ki, gözümüzdən qaçır. Biz hər şeyi görürük. Əlidən xoşun gələ bilər, onu sevə bilərsən, amma bil ki, o səni sevmir, onun ürəyində Ayan var.
“d”li Sevinc ilan vurmuştək dik atıldı.
-Necə yəni Əlini sevirəm? Sizin başınız xarabdır?
-Tez-tez min bəhanə ilə bizim sinfə gəlib Əlini çağırmırsan? Sonra da sevdiyim oğlan var demirsən?
-Əlini çağırmağımla sevdiyim oğlanın nə əlaqəsi var? Hə, sevdiyim oğlan var, amma Əli deyil, qohumumuzdur.
Bunu eşidən Sevinclə Asya pərt olmuş halda bir-birilərinə baxdılar.
-Bağışla, biz bilmirdik. Elə bildik ki, həmin oğlan Əlidir.
-Eh qızlar, kiminsə üstünə şər atmamışdan əvvəl bir yaxşıyaxşı götür-qoy edin.
Sevinclə Asyanın xəbəri onlardan əvvəl gəlib Yusifə çatmışdı. Mehdi bufetin qabağında eşitdiklərini dərhal Yusifə ötürdü. İşlərin qarışacağından qorxuya düşən Yusif özünə əl qatdı. Qızların gəlməyini gözləmədən özü onların qabaöına getdi. Onlara çatar-çatmaz sual dolu baxışlarla:
-Qızlar, haradan gəlirsiniz?-deyə soruşdu.
Qızlar əvvəlcə duruxub bir-birilərinə baxsalar da sonra heç nə olmamış kimi çiyinlərini çəkdilər.
-Heç yerdən, bufetə getmişdik.
-Mən də bilirəm, bufetə getmişdiniz. Niyə getmişdiniz?
-Doroqoy, bufetə niyə gedirlər?
-Sevinclə danışmağa.
-Nnn...nnə Sevinc?
-“d” sinfindəki sevinc, dost. Eşitdim, onun gözünü qorxutmağa getmisiniz.
-Sənə kim dedi? Elə şey yoxdur.
-Dost, buna ehtiyac var idi? Sən keçən dəfə soruşdun, mən də cavab verdim də. İndi söhbəti yenidən ağardıb yatanları oyatmağa ehtiyac var idi?
-Kefimizdən elədik axı. Qız tez-tez gəlib Əli ilə cikkildəşir, Əli də maşallah pis deyil, elə bil ürəyindəndir. Biz də daha dözə bilmədik, ya adam kimi Ayana hər şeyi açıb desin, ya da ona-buna göz-qaş eləməsin.
-Əli kimə göz-qaş eləyir? O, prosto məktub hadisəsindən sonra Ayanı...-Yusif cümləsinin sonunun yaxşı yerə getmədiyin görüb susdu.
-Nə Əli Ayanı? Yusif, niyə susdun?
-Yəni, Əli Ayanı sevir də.
-Nç, onu biz də bilirik, doroqoy. Nu