, mən də gəlirəm.-deyə Sevinc oturduğu yerdən qalxdı.
-Sən damar iynəsindən qorxursan, hara gəlirsən?
-Ayanın həyatı mənim qorxmağımdan daha vacibdir. –Sevinc qaşqabaqlı şəkildə Yusifin yanından ötdü.-Birdən Ayan sənin qanını götürməz.
Dostunun bu sözünə susmaqla cavab verən Yusif onun arxasınca xəstəxana qapısına tərəf getməyə başladı. -Yusif, dayan,-deyə bu vaxt Mehdi onu səsləyib çardaqdakı oturacağa qoyduğu gödəkçəni ona uzatdı,-Əlinin kurtkasıdır, verərsən özünə. Tək futbolkadadır, soyuq olacaq ona.
-Necə verəcəm?-deyə Yusif ürəksiz-ürəksiz gödəkçəni aldı-Məni görəndə elə bil ilan görür.
-Müəllimlərdən birinə verərsən. Telefonu da cibindədir, yolda kontur vurmuşdum.
-Yaxşı,-deyib Yusif cəld addımlarla binaya doğru getdi.
Mehdi isə çardaqda oturub başını əllərinə dirəmiş, yaşlı gözlərini yerə dikmiş Asyanın yanına qayıtdı.
Yusif Ayanın əməliyyat olunduğu otağa çatanda Sevinc artıq qanvermə otağında idi. Onu görən Xəyal müəllim otağı işarə eləyib Sevincin burada olduğunu dedi. Yusif otağa doğru getmək istəyirdi ki, əlindəki gödəkçə yadına düşdü. Dönüb açıq pəncərənin qabağında yarıbükülü oturaraq gözlərini ilə kafelləri sayan Əliyə sataşdı. Özünü toplayıb ona tərəf gedərək gödəkçəni asta-asta çiyninə saldı.Əliyə yenə gözlərini qaldırıb qəzəblə ona baxdı. Lakin Yusif buna əhəmiyyət vermədən:
-Telefonun da cibindədir,-dedi,-Mixaylo kontur yükləyib.
Əli heç nə demədən gözlərini yenidən yerə dikdi. Yusif isə qayıdaraq qanvermə otağına girdi. Burada barmağından qan alınan Sevincin rəngi qaçmışdı. Üzündə ağrı duyğusu, qorxa-qorxa şəhadət barmağına baxırdı. Tibb bacısının göstərdiyi stula oturan Yusif:
-Sənə demədim qorxacaqsan? İnşallah, sənin qanın uyğun gəlməz.-deyə Sevincə baxdı.
Lakin Sevinc ona cavab verməyib otaqdan çıxdı. Təxminən beş dəqiqə keçdi. Yusifin arzusu ürəyində qaldı. Tibb bacısı otaqdan çıxaraq Sevinci içəri çağırdı. Özünü gümrah tutmağa çalışsa da qorxduğu Sevincin hər halından bəlli idi. Elə Yusif də onun üçün narahat idi. Sonda