. Hərhalda bunu bu gün özün də yaşadın.
-Vsyo da, bu söhbətlər bağlandı. Keç əlini yu, gəl otur, çörəyini ye.-deyə Məleykə xala hamamın qapısını açaraq Əlini ora doğru çəkdi.
Məktəbdə dura bilməyib birtəhər müəllimlərindən icazə alan Ramin Xəyal müəllimdən onu xəstəxanaya aparmasını xahiş edərək özünü bura yetirmişdi. Xatirə müəllimə telefonda xalası ilə danışırdı. Ona gec xəbər verdikləri üçün Dilşad xala onu o ki var, danlayırdı. Hələ qızının klinik ölüm keçirməsindən xəbərsiz idi. Dilşad xala hələ kənddən çıxmadığını, beş-altı saata özünü Bakıya yetirəcəyini deyirdi. Telefonla danışıb qurtaran Xatirə müəllimə yanında oturan Reyhana baxıb:
-Xala məni ağ yudu, qara sərdi.-dedi.
-Olacaq da o qədər.-Reyhan özündən əmin şəkildə dilləndi.-Hələ kliniki ölümü bilmir.-bir qədər susub nəsə xatırlamıştək yenidən dilləndi.-Mamanın ürəyinə o vaxt danmışdı, papaya o qədər dedi ki, köçək gedək. Yazıq arvad bu Əlinin bir mərdiməzarlıq eləyəcəyini bilirdi.
-Başa düşmədim,-deyə Xatirə müəllimə təəccüblə ona baxdı,-Əli neyləyib ki?
-Mənim ağılsız bacım kimə görə orada yatır? Mama o vaxt bu gədənin Ayanda gözünün olduğunu eşitmişdi. Bu azmış kimi hələ bir qızı da özünə aşiq elədi. Bu da axırı!
-Sevmək günahdır?
-Baxır, kimi sevirsən də. Hər kəs öz tayını tapmalıdır. Ayan hara, Əli hara? Acından günorta duranlardır. İnşallah bacımın ağlı bundan sonra başına gələr.
Xatirə müəllimə dişini bərk-bərk damağına sıxaraq təəssüflə Reyhana baxıb başını buladı. Xalası qızını tanıyırdı, bilirdi ki anası kimi ona da söz batmır. Ona görə də ona heç nə deməyib ayağa durub pəncərənin qabağında dayanmış Xəyal müəllimlə Raminə tərəf getməyə başladı. Bu vaxt Xəyal müəllim Raminə nəsə deyir, o isə narazı şəkildə başını bulayırdı.
-Nə olub?-deyə Xatirə müəllimə onlara axınlaşdı.
-Deyiyəm ki, yolğunsan, apalım sizi evə, deyi yox, mən bacımın yanında qalacam.
Xatirə müəllimə Raminin saçlarını oxşayaraq:
-Qaqaş, olmadı ki belə.-deyə ona baxdı.-Bax, müəllimin düz deyir, indi get dincəl,