ı eşidəndən sonra vabşe fikrim ciddiləşdi. Mən bu yalançı sevgili oyununu daha artıq davam elətdirmək istəmirəm. Mənasızdır, məncə. Allah eləməsin, atamın, qardaşımın qulağına çatar, məni evdən çölə buraxmazlar.
-Ehh, həqiqi dostlarım məni atdı, yalançı sevgilmdən nə gözləyim?
-Yusif, özün bilirsən ki, bu günkü olanalrda sənin günahın çoxdur. Bir oyununun qurbanı Ayan oldu, o birinin də qurbanı Sevinc olsun? Səni bilmirəm, amma şəxsən mən vicdan əzabından ölərəm.
-Mən icazə vermərəm ki, o mənim oyunumun qurbanı olsun.-Yusif özündən əmin şəkildə dedi.
-Onda bu oyunu qurtaraq. Sevincə deyərsən ki, xasiyyətimiz tutmadı, ayrıldıq. Eybi yox, məni günahkar da çıxara bilərsən. Aqressiv idi de, özündən razı idi de...
-Mən o qədər də insafsız deyiləm, narahat olma.
-Daha orasını özün bilərsən. Məndən sənə bir məsləhət:bir insanın sevgisini qazanmaq istəyirsənsə, ona qarşı dürüst ol. Sevirsənsə sevirəm de, qoy nə cavab verəcəyini o düşünsün.
-Sevirsənsə sevirəm de. Bəs o sənə inanmırsa?
-Deməli, onun inamını qazana bilməmisən.
-O mənə inanmır.
-İnanır, dost kimi çox inanır, özü demişdi. Amma çalış qəlbinə də yol tapa biləsən.
Yusif başını qaldırıb yenidən Ceyrana baxdı. Gülümsəyərək:
-Deyəsən, mənim sevdiyin qızla dostumun yeri dəyişik düşüb.-dedi.
-Sənin sevdiyin qız da, dostun da bir nəfərdir. O da mən deyiləm.


Axşam saat on idi. Oturduğu yerdə mürgüləyən Xatirə müəllimə birdən kiminsə yavaşca ona toxunduğunu hiss elədi. Ağır-ağır gözlərini açıb başını yuxarı qaldırdı. Başının üstündə Xəyal müəllimi görcək yerində dik atıldı.
-Sən niyə qayıtdın?
-Səni bulada tək qoyub bu gecə lahat yatacağımı fikiləşidinsə, deməli, məni yaxşı tanımamısan. Gedilik.
-Hara?
-Bufetə. Bulanın əla bufeti val. Bütün günü ağzına heç nə dəyməyib, halsız gölünülsən. Elə mən də acam.
-Bəs Ayan?
-Gələndə, bi qab da ona gətiləlik. Xatilə, Ayan indi mışıl-mışıl yatır, gəl.-deyə Xəyal müəllim onun əlindən yapışıb ayağa qaldırdı.
Xəyal müəllim maşını kiçik bir yeməkxananın