e yaxşıyam.-digər tərəfdən Əlinin səsi eşidildi.
Ani sevinc və həyəcandan ürəyi uçunan Ayanın özündən ixtiyarsız gözləri də doldu.
-Çox şükür, ay Əli. qorxutmuşdun, bizi.-deyə Xatirə müəllimə dilləndi.
-Yusifdir də müəllimə, bədxəbər.
Bir anlıq araya sükut çökdü. Hamı Ayanın dinəcəyini gözləsə də Ayan özünü saxlaya bilməyib otaqdan çıxdı. Xatirə müəllimə də onn ardınca otaqdan çıxdı. Səsucaldan rejimi söndürən Sevinc telefonu qulağına qoyan Sevinc qısıq səslə:
-Əliyə demə, amma ayan deyəsən psi oldu.-dedi.
-Hmm?-deyə Yusif öz-özünə gülümsədi.-Bu yaxşı xəbərdir ki.-deyə dodağının altında dedi.
-Axır, indi salamatçılıqdır?
-Bizimkilərdə hə. Biraz Ələddini qan tutub, onu ayıldırdıq bayaqdan. Qadiri də skoru apardı.
-Qadiri niyə?
-Hə, sənə arxasını danışmadım axı. İsmayılı qorxudan gədə sonra da bıçaq alıb düşüb Qadirin canına. Onu da yaralı halda Leyla ilə Ələddin tapıblar. Ələddin yazığı da qan tutub, ürəyi gedib qalıb. Kstate, əsl kino.
-Vay, vay, nələr olubmuş? Allah köməkləri olsun. Onda mən də evdəkilərə zəng eləyim, gəlib məni aparsınlar.
-Caan, dost, mən səni yaddan çıxarmışam. Heç kimə zəng eləmə, gəlirəm indi.
-Yox e Yusif...
-Dedim ki gəlirəm!-deyib Yusif telefonu söndürdü.
Hadisə yerində soyuqdan əlləri cibində ora-bura gəzişən Mehdi yanındakılara deyinirdi:
-Biz nəyi gözləyirik e, burada? Hava soyuqdur, dağılışaq da.
-Hara dağılışırıq? İndi polislər gələcək.-deyə Kərəm etiraz elədi.
-Ödürmüsən e lap.-Mehdi ağzını büzdü.-Nə polis? Hadisəni görmüsən? Yox! İsmayıl əlbəyaxa olanda burada idin? Yox! Qadir bıçaqlananda görmüsən? Yox! Vsyo da. Polisə nə danışacaqsan?
-Siz istəyirsinizsə, gedin. Mən ən azından Qadiri yaralı vəziyyətdə görmüşəm.-daşın üstündə əlləri ilə başını tutub arxası onlara tərəf oturan Ələddin diləndi.
-Bax e, bunun qədər olmadın.-deyə Kərəm Mehdiyə onu göstərdi.-Yazıq hələ özünə gələ bilməyib, amma getmək də istəmir.-sonra Ələddinə yaxınlaşdı.-Ay yetim, evə niyə getmədin? Rəngin hələ özünə gəlməyib.
-Nç, evə getsəm,