yana, Ayanın həsrəti onu dəli eləyirdi. Bir dəfə, onu uzaqdan görmək üçün nələrdən keçməzdi. Amma anasından keçə bilmirdi. Anadan keçmək olmazdı! Bunları düşünə-düşünə binalarına yaxınlaşdı. Amma indi evə getmək, evdəkilərin irad və məsləhətlərinə qulaq asmaq istəmirdi. Əlləri cibində ayağını yerə sürtə-sürtə ətrafa boylandı. Birdən gözü yerdəki siqaret kötüyünə sataşdı. Şeytan ağlını çəlməyə başlamışdı. Qərarsız şəkildə ətrafa baxdı.
-Yoox, sonra evdəkilər bilər,-deyə öz-özünə pıçıldadı. Biraz da düşündü,-saqqız da alaram, heç nə bilməzlər.
Gəncliyinin ilk səhvini eləmək üzrə idi. Dükana doğru getməyə başladı. Tərslikdən satıcı da tanış adam idi. çəkinə-çəkinə:
-Bir dənə papiros ver də.-dedi.
-Papirosu neyləyirsən?-deyə satıcı təəccüblə ona baxdı.
-Qardaşıma alıram.
-Hansından?
İşə bax! O heç siqaretlərin markasını da bilmirdi.
-Demədi. Sən birini ver də.-deyə yenə vəziyyətdən çıxış yolunu tapdı.
İnanmasa da satıcı rəfdən bir siqaret qutusu götürüb ona uzatdı:
-Neçəyədir?
-Pulu qalsın, Hüseyndən alaram. Onsuz da mənə borcu var.
Qardaşının xəbər tutmağından daha da təlaşa düşən Əli:
-Yox, yox, Hüseyn tapşırdı ki, pulunu da verim.-deyə dilləndi.-Borcunu başqa vaxt qaytaracaq.
Bu satıcının şübhəsini daha da artırdı. Artıq Əlinin siqareti qardaşına görə almadğına əmin oldu. Çünki Hüseynin heç ona borcu da yox idi.
-Səksən qəpik.
Qəpikləri masanın üstünə qoyub siqareti alan Əli tez özünü çölə atdı. Heç kim görməsin binalarından bir xeyli uzaqlaşdı. Ətrafa baxa-baxa qutunu çıxarıb üzlüyünü çıxardı. Birdən:
-Mən saqqız da alacaqdım axı.-deyə özünü danlamağa başladı.-Eybi yox, qayıdanda alaram.
Qutunu açmağa davam elədi. Kötüklərdən birini götürüb damağına qoydu. Əl atıb digər cibindən alışqanı da çıxardı. Elə bu vaxt:
-Özünü öldürməyin başqa yolları da var!-deyə bir əlin damağındakı siqareti götürüb yerə atdığını gördü. Qarşısında qardaşını görcək nə eləyəciyini bilmədi. Hüseyn isə əsəbi halda ona baxırdı.-Ölmək istəyirsən, de vurub öldürüm də səni!