. İndi nəinki səni sevmək, sənə baxmaq da haramdır mənə.
Bu vaxt Kənan ona yaxınlaşıb onunla paralel söykəndi. İsmayılın baxdığı istiqamətə baxa-baxa:
-Bizə elə belə uzaqdan baxmaq qalacaq.-dedi.-Bu sinfin oğlanları əməlli-başlı qarğışa düşüb.
-Qarğış?-İsmayıl ona baxıb kinayə ilə gülümsündü.-Bəlkə gözə gəlmişik?
-Yox ə, nə göz? Nə gördük ki, nə də gözə gələk?
-Bəlkə bu işlər heç bizlik deyil? Bəlkə sevgi doğrudan da nağıllarda olur?
-Nə bilim, bəlkə də. Çıraq düz deyir, belə boş şeylərə vaxt itirənə qədər adam kimi dərslə məşğul olaq. Bəlkə bu yolla bizdən adam oldu.
-Doğrudan?-deyə İsmayıl yenə də maraqla ona baxdı.-O da özünə görə az deyil, ha. Bir tərəfdən bizə ağıl verir, o biri tərəfdən də...nə isə...-davamını gətirməyib aralanmaq istədi.
-Bir dəqiqə,-Kənan onu saxladı,-o biri tərəfdən nə?
-Guya nə olduğunu bilmirsən?
-Yoox,-Kənan özünü heç nə bilmirmiş kimi göstərdi,-nə olub ki?
-Onda get özündən soruş, səndən gizlətməz yəqin.-İsmayıl kinayə ilə başını bulaya-bulaya yerinə doğru getdi.
Çöldə bir qərar tuta bilməyən Ələddin sinfə qayıdıb yerində oturdu. Fikirli-fikirli barmaqlarını partada tıqqıldadıb nəsə düşünürmüş kimi göz-qaş oynadıb arxaya dönərək portfelini açdı. Test blankını və karandaşını çıxardı. Blankı açaraq bir xeyli yazılara baxdı. lakin Fikir yenə onu apardı. Bayaqdan əlləri qoynunda onu izləyən Leyla gülülə-gülə:
-Bu qədər istedadlı olduğunu bilmirdim.-deyə dilləndi.
-Nə?-deyib Ələddin ona baxdı.
-Testi deyirəm,-Leyla gözləri ilə test blankını işarə elədi,-tərsinə oxuyub həll eləyə biləcək qədər istedadlı olduğunu bilmirdim.
Yalnız indi onun nəyə eyham vurduğunu başa düşən Ələddin blankı düzəldərək:
-Mən də deyirəm axı, niyə heç nə başa düşmürəm.-deyə gülümsündü.
-Çıraq, səni tanımasam, fikirləşəcəm ki, hansısa qıza görə belə fikirlisən. Amma səni tanıyıram axı. Nə olub?
Ələddin ona baxıb yüngülcə başını buladı. Leyla onu tanımamışdı, həm də heç.
-Yox, qız məsələsi deyil, ailəvi məsələdir. Nənəmgil gələcəklər.-deyə köks