i karvansaraydır, elə bilir, hamınınkı elədir.
-Hələ də inana bilmirəm. Sən necə ona vuruldun?
-Bilmirəm, amma bircə onu bilirəm ki, o heç vaxt mənim tərəfə baxmayacaq.
-Heç vaxt heç vaxt demə. Onun ürəyinə girmiən?
-Ayan, özümüzü aldatmayaq da. O məni ancaq dostu kimi görür. Bir də ki...o indi başqasını sevir.
-Yusif?-Ayan təəccüblə qaşlarını çatdı.-Başqasını sevir? Yusif sevir?
-Görürsən ki, Ayan, Yusifin kimisə sevə biləcəyinə sən də inanmırsan. Qalmışdı ki, məni sevsin.-araya üç-beş saniyəlik sükut çökdü. Başını əllərinin üstündən qaldıran Sevinc,-Ayan, xahiş eləyirəm, bu söhbət aramızda qalsın da.-dedi.
-Dəlisən sən? Mən bunu kiməsə deyərəm? Asyadan başqa. Çünki o başdan bəri hər şeyin fərqində idi.
-Yaxşı, ona olar. Gedək, deyəsən zəng vurulub.-deyib Sevinc ayağa alxmağa başladı.
-Gedək də.-deyə Ayan da durdu.
Dərs başlamışdı. Sevinclə Ayanı yerində görməyən Əli mimika ilə Yusifdən onları xəbər aldı. Yusif çiyinlərini çəkərək bilmədiyin bildirdi. Eynəyinin altından sinfi süzən Şakir müəllim:
-Köhnə hamam, köhnə tas.-deyə başını buladı.-Leyla, hanı uşaqlar?
Çəkinə-çəkinə ayağa qalxan Leyla:
-Müəllim, Ayanla Sevinc burada idilər, amma o birilər gəlməyiblər.-dedi.
-Burada idilərsə, hanı, indi niyə yoxdurlar?
-Bu sinfin qızları da lap ağını çıxarıblar. Dərs vaxtı çöldə gəzmək nədir?
-Mən hələ buradayam, Tariel,-Şakir müəllim üzünü ona tutdu,-lazım olsa onu özüm deyəcəyəm.
Bir tərəfdən Şakir müəllimin reaksiyası, digər tərəfdən də Əli isə Yusifin sərt baxışları ilə qarşılaşan Tariel dediyi sözə peşman oldu. Bu vaxt qapı döyüldü. Şakir müəllimin “Gəl”deməsindən sonra ard-arda sinfə girən Ayanla Sevinc:
-Olar müəllim?-deyə icazə istədilər.
-Harada idiniz? Saxlayım indi sizi küncdə?
-Müəllim,-Sevinc çəkinə-çəkinə dilləndi,-Ayan özünü pis hiss eləyirdi deyə bufetə getmişdik.
-Yaxşı, keçin. Amma gələn dəfə özünüzü pis his eləyəndə vaxtı da nəzərə alın.
Qızlar yerlərinə keçdilər. Əli gözlərini partadan qaldırmır, səbəbini bildiyi üçün Ayanın