evdəkilər təlaşlanacaq.-bir qədər susan Ələddin çəkinə-çəkinə.-Bəs Leyla hanı? Onu kim apardı?-deyə soruşdu.
-Evə zəng elədi, atası gəlib apardı.
Bu vaxt qaça-qaça xəbərə gələn Ramazanla Zaman təlaşla onlara yaxınlaşdılar. Yerdəki qanı görən Zaman:
-Bu nədir ə? Nə olub burada?-deyə soruşdu.
-Əlini vurublar?-deyə Ramazan da təlaşla soruşdu.
-Nə Əli? Vurulan Zərifənin qardaşıdır. Sizə kim dedi ki, Əlini vurublar?-deyə Kərəm qaşlarını çatdı.
-Yusif,-deyə Zaman təəccüblə oğlanlara baxdı,-dedi ki, Əlini bıçaqlayıblar.
-Ondan nə vaxt ağıllı sözlər çıxır ki?-deyə Mehdi ağzını büzdü.-Əli ilə Yusiflə bayaq burada idilər, indicə getdilər.
Çox keçmədi ki, polis maşınının sirenası eşidildi və ardınca da özü göründü.
Anası telefonda Sevinci bərk danlayır, bir an əvvəl evə gəlməsini deyirdi. Birtəhər anasını razı salan Sevinc sağollaşaraq dəstəyi yerinə qoydu. Maraqla ona baxan Ayan:
-Hirsləniblər, hə?-deyə soruşdu.
-Hmm, atam biraz hay-küy eləyib, düşüb anamın üstünə ki, bu qız niyə bu saata qədər evə yığışmayıb?
-Caan, həmişə də arada analar qalır.
-Hmm.-deyə gülümsəyən Sevinc diqqətlə Ayana baxıb,-İndi necəsən?-deyə soruşdu.
-Necə olmalıyam ki?
-Ayan,-divandan duran Sevinc ona yaxınlaşıb əlindən tutdu və gülümsəyərək ona baxıb,-bayaq Əli ilə danışanda nə hala düşdüyünü gördüm və bunnun səbəbini anlamayacaq qədər də axmaq deyiləm. Mənə demək istədiyin nəsə yoxdur?-dedi.
-Sən nə anlamısansa odur. Amma elə də böyüdüləcək bir şey deyil. Prosto keçib-gedici bir hisdir.
-Niyə elə deyirsən? Bəlkə keçməyəcək?
-Yox e, Sevinc. Qarşılıqsız bir hissi böyütməyin nə mənası var ki?
-Nə bilirsən qarşılıqsızdır?
-Durub özündən soruşmayacağam ki. Bilirəm də, qarşılıqlı deyil.
Elə bu vaxt Sevincin telefonuna mesaj gəldi. Əyilib divanın üstündən telefonu götürdü və mesajı açdı. Yusif: “Dost men asagidayam Eli ile gelmisem. Gor neyleyirsen ”deyə yazmışdı. Öz-özünə gülümsəyən Sevinc Ayanın ona maraqla baxdığını görüb özünü biraz düzəltdi və:
-Yusifdir, deyir aşağıdayam,