a yaxşıdır?-dedi.
-Daha yaxşıdır?-Əli istehza ilə ona baxdı.-O ölürdü e, bunun nəyi yaxşıdır?
-Mən onu demirəm. Hərdən həqiqəti görmək üçün kiçicik də olsa qurban olmalıdır. Bax, Xəyalın mağazası yanmasaydı, mən ona belə öüskürməzdim, Nigar müəllimə də məni düzgün yola çəkməzdi. İndi sən də görüdün ki, sevgi yalan üstündə qurulmur, bunun sonu yoxdur. Ya adam kimi get, qıza sözünü de, ya da çəkil dur bir kənarda. O da öz həyatını yaşasın.
-Maşallah, lap psixoloq olmusan ki. Nigar müəlliməyə de, səni yanına köməkçi götürsün.
-Onun zəhmətini itirə bilmərəm. O olmasaydı, necə olardı, bilmirəm. Çox yaxşı insandır.
Kərəmin ondan danışarkən gülümsədiyini görən Əli özündən ixtiyarsız:
-Kərəm, ehtiyatlı ol, yanarsan.-dedi.
Heç nə başa düşməyən Kərəm duruxdu.
-Nə, o nə deməkdir?
Əli vəziyyətin dəyişdiyini görcək çarəsiz şəkildə gülümsəməyə, çiyinlərini çəkməyə başladı. Bu vaxt bufetdən çıxıb onlara tərəf gələn “d”li Sevinc Əlini gülən görcək daha da əsəbiləşdi. Ağlamaqdan şişən üz-gözünü silə-silə:
-Sən nə arsız adamsan ə? Hamının həyatını dağıtmısan, indi də utanmaz-utanmaz gülürsən?
Onu görən Əli duruxdu. Nə deyəcəyini, nə eləyəciyi bilmədi. Sevinc isə danışmaqda idi.
-Sənə görə qardaşım türmədə yatacaq, həyatı məhv olacaq. Atam üzümə baxmır, anama hər gün həkim gəlir, sevdiyim oğlan da məndən üz döndərib. Əli, sən hələ də gülürsən?
-Bir dəqiqə!-Əli barmağını silkələrək səsini qaldırdı.-Qardaşın türmədə boş yerə yatmayacaq. Ona görə Ayan ölüb-dirilidi. Elə bilirsən mən bunu ona bağışlayacam?
-Dayan ə, qabaqdangəlmişlik eləmə!-Sevinc sərt hərəkətlə onun əlini yana itələdi,-Qardaşım səni vurmuş olsaydı, o xəstəxanada ölüb-dirilən sən olsaydın, bax, onda deyərdim ki, o orada boş yerə yatmayacaq. Amma heyf ki, sənin səhvlərinin qurbanı Ayan oldu. Sən nəinki o qızın fədakarlığına, heç sevgisinə də layiq deyilsən. Çünki sən yazıqsan, acizsən, qorxaqsan!
Əsəbdən Sevincin gözləri qızarır, əlləri və bütün bədəni əsirdi. Dilindən tökülən zəhərli kəlimələr kimi