n damcılar şəkli islatdı.Tez şəkli və üzünü silərək yerə atdığı portfelini götürüb içidən bir dəftər, bir qələm çıxardı. Düşünə-düşünə boş vərəqə bunları yazdı.
“Dəryalar içində batan gözümnən
Çay axır, tökülür gilə-gilə yaş.
Sənki özlüyündə işıq sevirdin
Qarannığ könlümə girməyəydin kaş
Keçmiş xatirələr dolur gözümdə
Həqiqət görmədin sən hər sözümdə
İnana bilmirəm buna özüm də
Sözümdə sən yalan görməyəydin kaş
Bilirəm xatirən izim olacaq
Mənə sənnən qalan dözüm olacaq
Lakin sonda bircə sözüm olacaq
Səni sevdiyimi bilməyəydin kaş.”
Növbəti tənəffüsə dəqiqələr var idi. Dəhlizlər yavaş-yavaş hərəkətlənməyə başlayırdı. Psixoloq otağından çıxıb ətrafa boylana-boylana müəllimlər otağına tərəf getdi. Ovcunda Kərəmin bayaq yazdığı kağız var idi. Müəllimlər otağında Xatirə müəllimədən başqa iki müəllimə də var idi ki, onlar da söhbət eləyirdilər. Nigar müəllimə içəri girib onları salamladı. Qapıya yaxın oturan Xatirə müəllimədən Mirvari müəlliməni xəbər aldı. Xatirə müəllimə isə cavabında onun yəqin ki, hələ də dərsdə olduğunu dedi. Bu vaxt içəri girən Xəyal müəllim oradakıları salamladı. Onu görən psixoloqun əhvalı yenə də dəyişdi, özündən ixityarsız üzünə təbəssüm qondu. Xəyal müəllim isə stolu çəkərək Xatirə müəllimənin yanında oturdu. Yenə ürəyində özünü danlayan Nigar müəllimə oradan çıxdı.
-Necəsən?-Xəyal müəllim gülümsəyərək həmkarına baxdı.
-Mənəm də. Biraz yorğun, biraz bezgin, biraz qərarsız...
-Olacaqsan da. Məktəblə xəstəxana alasında qalmısan. Ayan necədi?
-Yaraları sağalır, amma əhvalı yaxşı deyil.

-Onun üçün də asan deyil. Bildən-bilə yatağa düşdü. Amma çox şükül ki yaxşı qutaldı.-araya çökən qısa sükutu Xəyal müəllimin özü pozdu. O nəsə xatırlamıştək-Əli də dəlslələ gilmi. Bayaq sinif yoldaşlalı danışanda eşitdim, dəlsdən qaçıbmış.-dedi.
Dərsdən qaçıb? Bu uşaq neyləməyə çalışır?
-Gəncdi, qınama, başına gələnləl elə-belə şeyləl deyil.
-Nə bilim, bəlkə də düz deyirsən, amma bunlar keçici şeylərdir. Dərslərinə laqeyd yanaşsa sonra