ikiqat peşman olacaq. Keçən dəfə də mənə hazırlıqdan çıxmaq istədiyini dedi. Deyir, bir də o bloka girə bilmərəm.-bu dəfəki sükutu Xatirə müəllimə pozdu. O da nəsə xatırlamıştək qaşlarını çataraq həmkarına baxdı.-O sənə niyə elə qəribə baxırdı? \ -Kim?
-Nigar müəllimə.
-Necə baxıdı ki?
-Görmədin? Səni görcək çiçəyi çırtdadı elə bil.
-Sevindim.-deyə Xəyal müəllim öz-özünə güümsədi.
-Doğrudan? Onda sən də ona elə baxarsan.
-İkiqat sevindim.-Xəyal müəllim üz ifadəsini dəyişmədi.
-Nə deyirsən e sən?
-Mənə elə gəldi ki...nə isə..onsuz da mənə elə gəldi...Nigal müəllimənin şəhid olmuş nişanlısı mənə çox oxşayıl. Onun üçün də məni göləndə əhvalı belə dəyişi.
-A, doğrudan? Caan, Allah rəhmət eləsin. Ona görə stulu çəkib yanımda oturdun?
-Mən onsuz da sənin yanında otulacaqdım. Həm də nə va ki, bulada? Qoy o da niyyətimi bilsin və boş yelə ümidlənməsin.
-Nç,nç, nç.-deyə Xatirə müəllimə başını buladı-İnsafsız!
-Çox sağol.
-Dəyməz.
Onların bu yünlgül incikliyi dərsin sonuna qədər davam elədi.
Günorta idi. Hazırlığa gedən Sevinclə Asyanın qabağına Ceyran çıxdı. Salamlaşdıqdan sonra Ceyran qızlardan Ayanı xəbər aldı.
-Ayan necədir? Evə buraxıblar?
-Net, doroqoya. Bəlkə bu voskreseniya.
-Hə, lap yaxşı. Allah şəfa versin.
Ceyranın Ayandan xəbərsiz olması Sevinci təəccübləndirmişdi.
-Ceyran, yəni doğrudan Ayanın necə olmağından xəbərin yoxdur? Sevgilindən soruşmursan?
Bu dəfə təəccüblənən Ceyran oldu.
-Deyəsən sənin heç nədən xəbərin yoxdur. Nə sevgili, biz ayrılmışıq.
-Ayrılmısınız?-Sevinc təəccüb və narahatlıqla ona baxdı.
-Sevinc, doğrudan bilmirsən? Uje bir həftədir e. Siz necə dsotsunuz?
-Mənə heç nə deməyib.-Sevinc məyus halda gözlərini qaçırdı.
-Ne volnuyte, doroqoya.-qımışan Asya üzünü Ceyrana tutdu.-Bu Yusifdir, bu gün sevər, sabah atar.
Sevincin Asyaya tərs-tərs baxdığını görən Ceyran:
-Asya düz deyir, Sevinc.-dedi.-Yusif nə istədiyini bilmir, qərarsızdır. Dedi ki, mənlik deyilsən, bizdə alınmaz.
-Nə oldu bəs?-Sevinc kinayə ilə ona