a baxdı.-Ona çox inanırdın? İndi gəldin mən deyənə?

-İnanmaq barəsində fikrim dəyişməyib. O həqiqətən də etibar olunası adamdır. Hərhalda sən bunu məndən yaxşı bilməlisən. Bəlkə də mənə olan hislərini sevgi ilə qarışıq salıb. Amma bilirəm ki, onun ürəyində tamam başqa biri var, o bu dəfə həqiqətən vurulub.-Bunları deyərkən Ceyran Sevincin üzünə baxır, reaksiyasını öyrənməyə çalışırdı.
-Ceyran, səncanı bəsdir. Yusifi özümdən yaxşı tanıyıram. Onun üçün sevgi yoxdur. O sənin üçün də eyni sözləri deyirdi. Ay nə bilim, dünya bir yana, o bir yana! Ona çox ehtiyacım var. Onun kimisini çox axtarmışam.. Məni də səni sevdiyinə inandırmışdı. Amma o heç dəyişməyibmiş, səninlə vaxt keçirirmiş.
Ceyran isə təslim olmaq istəmir, hər vəchlə Sevinci Yusifin hislərindən xəbərdar eləmək istəyirdi.
-Razı deyiləm. o mənimlə danışdığı vaxtlarda da fikri ayrı yerlərdə idi. Tez-tez də məni onun adı ilə çağırırdı. Sonra da deyirdi ki, qohumumuzdur, sənə çox oxşayır. Mən sonra başa düşdüm ki, qohum söhbəti deyil, istədiyi qızdır.
-Kimin adını çəkirdi?-Asya gözlərini dörd açmış Asya maraqla soruşdu.
Ceyran duruxsa da tez özünü ələ ala bildi.
-Deyə bilmərəm. Axır vaxtlar da məktəbdəki hadisəyə görə çox fikirli olurdu. Sonra bir gün dalaşdıq. Onda dedi ki, ürəyində başqası var, həmişə də o olub. Amma öz xasiyyətini bildiyi üçün qıza heç nə deyə bilməyib.-Ceyran susub qızlara baxdı. Asya qaşlarını çatıb maraqla qulaq asır, Sevinc isə qaşqabaqlı şəkildə gözlərini yerə dikirdi. Ceyrana elə gəldi ki, Sevinc hər şeyi başa düşüb. Ona görə də birnəfəsə-Qız sizinlə bir sinifdə oxuyur.-dedi.
Asya ilə sevinc cərəyan vurmuştək dik atılıb bir-birilərinə baxdılar. Asya artıq adı kimi əmin idi.
-Uy daa, bizimlə oxuyur? Mən başa düşdüm kimdir.
-Mən də bildim...-Asyadan fərqli olaraq Sevincin üzünə narahatlıq ifadəsi gəlmişdi.
-Bildinizsə lap əla. Amma məndən eşitdiyinizi heç kimə, xüsusilə Yusifə deməyin. Yoxsa məni öldürər.
-Narahat olma, onsuz da onunla danışmıram.
-Deyirəm axı, niyə heç