n “ata-anasına” qarşı ürəyində soyuqluq yarandı. Həmin axşam olduqca emosional, duyğu yüklü bir axşam oldu. Keçmiş dəftərlər illər sonra yenidən vərəqləndi. Musayevlər ailəsində doğulub Məcidov kimi böyüyən Ələddin üçün bu daha çətin idi. O, indi özünü böyüdüyü ailəyə yad hiss eləyirdi. Bir anlıq soyadını dəyişməyi belə düşündü. Lakin bunu dilinə gətirməyə qorxurdu. Çünki ata-analığı yanvardan bu yana ona yalan danışdıqları üçün özlərini peşman hiss eləyir, Ələddinin yanında olmasa da xəlvətdə bu haqda danışırdılar. Ələddin bir neçə dəfə belə söhbətlərə qulaq müsafiri də olmuşdu. Həmin axşam Ələddinin xahişi ilə Diləfruz nənə oğlundan-Siracından danışdı. Onun haqqında hər şey Ələddini çox maraqlandırırdı. Diləfruz nənə özü ilə gətirdiyi, on altı ildir əzizləyib saxladığı oğlunun hərbi forma və şəklini Ələddinə verib bunları göz bəbəyi kimi saxlamağı tapşırdı. Özünü nə qədər tox tutmağa çalışsa da atasının şəklini və formasını görcək Ələddin kövrəldi, göz yaşlarına hakim ola bilmədi.

Axşam idi. Sərin meh əsirdi. Anası ilə marşutdan düşən psixoloq gəzə-gəzə evlərinə tərəf yol getməyə başladı. Ətrafda arabir ora-bura şütüyən maşınlardan və yoldan keçən adamlardan başqa heç nə yox idi.
-Nailə xala çox dəyişib, sanki qocalıb.-deyə Nigar müəllimə məyus halda dilləndi.-Onu tanıya bilmədim.
-Eh qızım,-qızının bu sözünə Səadət xala köks ötürərək cavab verdi,-qocalmasın, neyləsin? Vətənə o boyda oğul qurban verib.
Söhbət Nigar müəllimənin aylar əvvəl şəhid olmuş nişanlısı Fərid və onun anasından gedirdi. Lakin Səadət xala bu dəfə də bilmədən qızını incitmişdi. Tez bunu hiss edib qızına baxdı. Onun gözləri dolsa da özünü ələ almağa çalışırdı.
-Yaxşı, ağlama. Özün deyirsən ki, hər şey insan üçündür. Allah bundan sonra bizi sevdikərimizlə sınamasın.
-Bundan sonra nə sınayacaq ki? Sevdikərimiz qalıb sınamalı?
-Nigar, naşükürlük eləmə!
Onlar beləcə danışa-danışa başqa bir küçəyə girdilər. Bura bayaqkına nisbətən daha dar və qaranlıq idi. Arabir həyət evlərindən