itlərin hürüşmə səsləri eşidilirdi.
-Bəlkə qayıdaq, o tərəfdən gedək?-deyə Səadət xala qızına baxdı.
-Nədir, qorxusan yoxsa?
-Sənə görə qorxuram e, özümə görə yox.
-Yaxşı görüm. Qorxma, yanında bu boyda qızın var.-psixoloq özündən əmin şəkildə dilləndi.
Onlar beləcə beş-altı addım da getmişdilər ki, qabaqda ayağının birini divara söykəyib siqaret çəkən bir oğlan siqaetini divarda söndürərək yerə atdı. Nigar müəllimə ilə anası gəlib sürətlə onun yanından ötdülər. Oğlan da yavaş-yavaş ayaqlanaraq onların arxasınca gəlməyə başaldı. Bunu duyan ana ilə qız qorxa-qorxa bir-birilərinə baxdılar və sürətlərini artırdılar. Lakin oğlan da onlara uyğun sürətinin artırdı.
-Ana, bəlkə dala qayıdaq? Qabaq daha qaranlıqdır.-Nigar müəllimə qorxa-qorxa anasına pıçıldadı.
-Nədir, bayaqdan qorxmurdun? Daha qayıtmağın mənası yoxdur. Narahat olma, iki evdən osnra mərkəzi yola çıxırıq.
Onlar beləcə özlərinə təskinliik verə-verə daha beş-altı addım getmişdilər ki, döngədən çıxıb onlara tərəf gələn başqa bir qaraltını gördülər.
-Biri də buradan çıxdı!-deyə Nigar müəllimə bu ortaboylu, ortabədənli, üz-gözü ilk baxışda adamı dəli eləyən adamı görcək geri atıldı.
Özünü qızının qabağına verən Səadət xala:
-Nə istəyirsiniz bizdən? Əl çəkin, qoyun yolumuzla gedək də.-deyə qışqıra-qışqıra bir-iki addım geri getdi.
Nə olduğunu anlamayan Qadir təəccüblə bir onlara, bir də bir də arxada durub bic-bic yaxınlaşan oğlana baxdı. Oğlanın hərəkətləri ona nə olduğunu anlamaq üçün kifayət etdi. Belə ki, o boşluqdan istifadə eləyərək yavaş-yavaş Nigar müəlliməgil tərəfə addımlayır, onun çantasına baxırdı. Qadir bir göz qırpımında onun üstünə atıldı.
-Ə küçük, sən utanmırsan, axşam vaxtı camaatın ana-bacısının arxasınca düşməyə?! Utanmırsan camaatın malına göz dikməyə?
-Burax, vallah mən heç nə eləmirdim.-oğlan yaxasını onun əlindən qurtarmağa çalışırdı.-Burax!
-Cəhənnəm ol, buradan! Bir də səni başqasının ana-bacısının arxasınca düşən görsəm....! Eşitdin məni?!
-Hə, hə, eşitdim!
-İndi