t bilən Sevinc tələsik kitab-dəftərini yığıb Asyanın yanına keçdi. Asya onu belə görüb təəccüblə:
-Şto sluçilo, doroqoya?-deyə soruşdu.
-Heç nə. Yanında oturmaq olmaz?-Sevinc maraqla ona baxıb Rus dili kitabını ortalığa qoydu.
-Olar, niyə olmur? Kitabı ortaya niyə qoyursan? Podojdi, mən də kitabımı çıxarım.-deyə Asya çantasının ağzını açmaq istədi.
-Nelzya, doroqoya,-deyib Sevinc çantanın ağzını tutdu.-çıxarma, bir kitab bəsdir.
-Niyə? Axı kontrolnaya rabota yazacayıq.
-Mən də bilirəm. Gəl, elə hesab eləyək ki, sən kitabı gətirməmisən və məni yanına çağırmısan. Mən sənə kitab verim, sən də mənə kömək elə.
-A Yusif? Onun kitabı var?
-Ne volnuyte, doroqoya,-Sevinc ona tərəf əyilib qısıq səslə qabağı işarə eləyib dedi,-Züleyxanın kitabı var.
-Belə de. Deməli, qəsdən eləyirsən?
-Susss! Eşidəcək indi. Hə, qəsdən eləyirəm.
Hər şey aydın idi. Sevinc sevdiyi insanı Züleyxa ilə yaxınlaşdırmaq üçün öz ağlı ilə plan qurmuşdu. Çox keçmədi ki, Zivər müəlliməvə Yusiflə bərabər digər oğlanlar sinfə girdilər. Sevincin öz yerində oturmadığını görən Yusif təəccüblə ona baxdı. Guya hələ də onunla danışmayan Sevinc isə onun üzünə baxmadan acı-acı:
-Keç qabaqda otur da...-dedi.
Heç nə deməyən Yusif Züleyxanın yanında oturdu. Buna biraz təəccüblənən, biraz sevinən, biraz da həyəcanlanan Züleyxa özünü itirmiş, qızarmışdı. Bu dəfəlik Sevincin planı baş tutmuşdu.

Qonaq otağında-divanda uzanan Ayan qısıq səslə televizora baxırdı. Xatirə müəllimə isə digər otaqda işə getmək üçün hazırlaşırdı. Kefsiz-kefsiz kanalları dəyişən Ayanın diqqətini kanalların birindəki bir səhnə cəlb elədi. Canlı efirdə əli qulağında olan aparıcı musiqiçilərə işarə eləyib musiqini saxlamaqlarını bildirdi. Onun üzündə həyəcan qarışıq kədərli bir ifadə var idi. Bu istər-istəməz Ayanın diqqətini çəkdi və televizorun səsini qaldırdı. Aparıcı təxminən bir saat əvvəl Azərbaycan Dövlət Neft Akademiyasında terror hadisəsinin olduğunu və nəticədə ölən və yaralananların olduğunu xəbər verib bu səbəbdən