girəcəyik.
Ayan bu dəfə qaşqabağını sallaya, onları acılaya bilmədi. Bəlkə də bunun mənasız olduğunu başa düşmüşdü. Digər tərəfdən də Əliyə görə narahat olması onu kövrəltdi, qızları görcək sanki içində bir ümid oyatdı. Qızlar onu belə görüb yaxınlaşdılar. Onu bərk-bərk qucaqlayıb ağlamağa başladılar. Qapıdan boylanan Reyhan:
-Qızlar, bağışlayın ağlaşmanızı bölürəm. Amma mən gedirəm, gəlin biriniz qapını örtün.-dedi.
-Xoroşo, mən gəldim.-deyə Asya Ayandan aralanıb ayağa qalxdı.
-Canım, yaxşı ağlama,-Sevinc Ayanın üz-gözünü silə-silə deyirdi,-sənə ağlamaq olmaz. Bağışla bizi, biz sənin pisliyi istəmərik.
-Keçdi daha Sevinc, keçdi.-Ayan onun üzünə baxmadan hıçqıra-hıçqıra deyirdi. Amma səsindən hələ də inciklik duyulurdu.
-Hər şeyin günahı məndədir. Mən gərək lap əvvəldən sənə deyərdim. Amma...
-Yusif qoymadı?
-Yox, onluq deyil. Mən istədim ki, bunu sənə Əli özü desin. Nə biləydim ki, hər şey belə alınacaq?
-Mən əslində sizin günahsız olduğunuzu bilirəm. Hər şey onun günahıdır.
-Vallah Yusifin heç bir günahı yoxdur. O heç kimə pislik eləmək istəmir, amma həmişə də hər şey onun əleyhinə olur.
-Mən Yusifi demədim, Sevinc, onu dedim. O razı olmasaydı, Yusif də bu boyda oyun qurmazdı.
-Sevinc,-qapını örtüb qayıdan Asya maraqla ona baxırdı,-Yusifin heç bir günahı yoxdursa, iki həftədir yazığı niyə danışdırmırsan?
-Elə lazımdır, qoy biraz ağlı başına gəlsin.
-Sevinc, doğrudan onunla danışmırsan?-deyə Ayan təəccüblə ona baxdı.
-Ağlı başına gəlmək nədir, yazığın ağlı başından gedib e. Nə sən üzünə baxırsan, nə Əli baxır, heç evdəkilərlə də yola getmir. Keçən dəfə də damarlarını kəsmək istəyib.
-Asya,-Sevinc ona göz ağartdı,-bəsdir! Ayanın yanında belə danışma.
-Sevinc, o doğrudan belə eləyib?
-Hə, eləmək istəyib, amma bəxtindən Züleyxa orada olub, ona mane olub.
-Sevinc, belə olmaz. Bizə görə sizin aranız dəyməməlidir. Özün dedin axı, onun heç bir günahı yoxdur. Bax, dostunla barışmasan, mən də səni bağışlamayacam.
-Ayan, bu o qədər də asan deyil. Biz