z səni itirirdik e, mən onu belə asan bağışlaya bilmərəm.
-İtirdiyiniz can mənim idi. Ona qalsa mən gərək heç birinizin üzünə baxmayım. Barış Yusiflə!
Araya beş-on saniyəlik sükut çökdü. Ətrafa boylanan Asya divanın başındakı pultu görüb:
-Doroqoya, yəqin ki, bu gün şəhərdə olanlardan xəbərin var?-deyə soruşdu.
-Hə,-deyə Ayan ah çəkdi, yenə saata baxdı, üzünə yenə bayaqkı narahatlıq buludu çökdü.,-bilirəm. Bir gözü Sevincdə olan Asya Ayana baxıb:
-Hüseynin də qardaşı bu gün ora gedibmiş-dedi.-Əvvəl zəng çatmadı, narahat qaldıq. Sonra evə qayıdanda gördük ki, məktəbin qapısının ağzında dayanıb. Çox şükür, sağ-salamat idi.

Axır ki, Əlidən bir xəbər ala bilən Ayanın çiyinlərindən ağır yük götürüldü, özünü quş kimi yüngül hiss elədi. Köks ötürüb öz-özünə Allahına şükür elədi. Bədəni kimi gözündən axan yaşlar da yüngülləşib yanağı boyu axmağa başladı. Lakin qızların yanında özünü boğmağa, ağlamamağa çalışsa da bacarmadı. Onu belə görən Sevinc bir tərəfdən başını sinəsinə basıb onu sakitləşdirir, digər tərəfdən də dilini dinc saxlamadığı üçün Asyaya tərs-tərs baxırdı. Ağlayıb üz-gözünə döyməkdən Xalidə xalada hal qalmamışdı. Nə qızı Sevda, nə qardaşı arvadı Validə, nə də tibb bacıları onu sakitləşdirə bilmirdilər.
-Anan ölsün, ay Sevil! Niyə belə elədin, niyə qırdın belimi?!
Xəlil isə ofuldaya-ofuldaya dəhlizdə o baş-bu başa gedir, arabir bibisi ilə Sevdanın üstünə düşürdü.
-Hara baxırdınız bəs, ay bibi? Bir qıza göz-qulaq ola bilmirsiniz e! Dərman butulkası onun otağında nə gəzirdi?
-Dərman onun otağında həmişə olub da. Ürəyi xəstədir. Biz nə bilək, belə eləyəcək?-deyə Sevda dilləndi.
Validə xala isə aranı sakitləşdirmək əvəzinə daha da körükləndirirdi.
-İndiki cavanlar da lap qəribədir e, vallah. Adama deyərlər, a bala, nəyin çatmır? Anan yanında, bacın yanında, de, gül kimi də nişanlın var. Daha nə azzara özünü öldürürsən?
Nə Xalidə xala, nə də Sevda onun bu sözü qarşısında dinə bildilər. Bu vaxt həkim palatadan çıxdı. Hamı onu görüb ayaqlandı. Xalidə