b onları sakitləşdirməkdir. Bəs sənin işinin adı nədir?
-Müəllimə, onun işi orada-burada camaatı boğazlamaqdır.-yaxasını Qadirin əlindən qurtarmağa çalışan Kənan dilləndi.
-Ə, sən hələ danışırsan?-Qdir onu divara daha bərk sıxdı.-Ölmək istəyirsən?
-Tutaq ki, onu öldürdün, canın qurtardı, bəs sonra?-fənd işlədən psixoloq əllərini qoynunda çarpazlayıb maraqla Qadirə baxırdı.
-Sən hələ buradasan?-Qadir əlini Kənanın yaxasından çəkmədən tərs-tərs ona baxdı.
-Sualı birinci mən verdim.-Nigar müəllimə üz ifadəsini dəyişmədi.-Bunu öldürəndən sonra nə dəyişəcək?
-Ay qız, deyəsən sənin də əcəlin çatıb? Keç get işinin dalınca, bu məsələ sənlik deyil!
-Cavab verə bilmirsən, çünki verəcək cavabın yoxdur. Ani bir hissə qapılıb onu öldürə bilərsən, amma sonradan keçirəcəyin peşmançılıq hissini heç nə ilə ödəyə bilməzsən. Burax onu,-psixoloq yenidən onun qolundan tutub geriyə dartdı,-xahiş eləyirəm.
Onun xahiş dolu üz ifadəsi və səsi sanki Qadiri yumşaltdı. Gözlərini tez ondan çəkib Kənanın yaxasını buraxdı.
-Bu dəfə canını qurtara bildin, oğlan. Amma çalış bir də qabağıma çıxmayasan.-sonra bacısını səslədi.-Zərifə, düş qabağıma!
Zərifə qorxa-qorxa yerindən tərpəndi. Bir gözü Nigarla Kənanda olsa da qardaşına çatar-çatmaz tez gözlərini ondan çəkib başını aşağı saldı. Onlar beləcə getməyə başladılar. Nigarla Sənan isə yerlərində donub qalmışdılar.
-Gedək uşaqlar.-deyə Nigar müəllimə dilləndi. Sonra gözünü hələ də Zəridfədən çəkməyən Kənanan yaxınlaşıb əlini onun çiyninə qoydu.-Yaxşısan?
Gözlərini Zərifədən çəkən Kənan üst-başını təmizləyə-təmizləyə:
-Çox sağ olun, müəllimə.-dedi.-Vaxtında gəldiniz.

Yuxudan öz qışqırığına oyanan Hüseyn əllərini üzünə tutub bir müddət beləcə dayandı. Bu gün akademiyada olanlar yuxularını da qatmışdı. Sonra birtəhər özünə gəlib qolundakı saata baxdı. Artıq doqquza işləyirdi. Öz-özünə “Nə çox yatmışam.”deyə pıçıldadı. Yatağından durub qapıya tərəf getdi. Çölə çıxdı. Qonaq otağından televizor səsi və ondan da yüksək danışan anasının