səsi gəlirdi.
-Can ay bala, ananız ölsün... buna bax e, on dörd günün gəlini idi...
Hüseyn ayaqlarını sürüyə-sürüyə qonaq otağına keçdi. Anasından fərqli olaraq qardaşı səsizcə ekrana baxır, arabir köks ötürürdü. Oğlunu görcək Məleykə xala ayaqlandı.
-Maman boyuna qurban. Yata bildinmi?
-Yatdım mama, yatdım. Narahat olma, indi yaxşıyam.-deyə Hüseyn gəlib anasının yanında oturdu.-Nə deyirlər, ölən çoxdur?-deyə ekrana baxdı.
-On üç nəfər. Bir o qədəri də yaralıdır.-Əli məyus halda dilləndi.
Hüseyn təəssüflə başını buladı.
-Olan kasıb-kusubun balasına oldu. Əzab-əziyyətlə oğul böyüt, oxut, sonra da gəlsin manyakın biri öldürsün.-Məleykə xala yenə də yanıqlı-yanıqlı dilləndi.
Araya sükut çökdü. Üçü də ekrana boylandı. Çox keçmədi ki, xəbərlər qurtardı. Məleykə xala çıxması üçün Əliyə göz-qaş elədi. Vəziyyəti başa düşən Əli yerindən qalxıb otaqdan çıxdı. Məleykə xala sözlü adamlartək oğluna baxdı.
-Mama qurban, mənə demək istədiyin nəsə varsa, çəkinmə de.
-Yoox, nə olub ki?-heç nə başa düşməyən Hüseyn çaşqınlıqla anasına baxdı.
-Özünü bilməməzliyə vurma. Eşitmişəm bu gün qızı evə ötürmüsən.
Hüseyn duruxdu. Gözlərini diqqətlə ona baxan anasının gözlərindən çəkib narahat şəkildə yerində qurdalandı.
-Əli deyib?-deyə astaca soruşdu.
-Hə. Nə qədər illah elədim, başqa heç nə demədi. Dedi gələndə özündən soruşarsan. Oğul, danış görüm, qız kimdir, kimlərdəndir? Sənin fikrin ciddidirmi? Mən də ona görə hərəkət eləyim.
Neçə vaxtdır Hüseyn anası ilə bu haqda danışmaq istəsə də həm çəkinirdi, həm də fürsət olmurdu. İndi isə fürsət özü onun ayağına gəlmişdi. Ona görə də anasına hər şeyi danışmağa başladı.
Hazırlıqdan çıxan Sevinc fikirli-fikirli pilləkənli düşürdü. Bu gün evə tək getməli olacaqdı. Atası toyda olduğundan Sevinc onun üçün narahat qalan anasına Yusiflə barışdığını ,ona görə də onunla gələciyini demişdi. Yəni, yalan danışmışdı. İndi isə nə edəcəyini bilmirdi. Blokdan çıxıb ərtafa boylandı. Öz-özünə təsəlli verə-verə:
-Burada qorxulası heç nə yoxdur,