r fikirləşmək istəmirəm.
Mehdi Kənanın əhvalını dha artıq pozmamaq üçün susdu. Gözünü partaya dikib fikirləşməyə başladı. Bu arada ətrafa boylanan Kənan yenidən üzünü ona tutub:
-Əli niyə yoxdur?-deyə soruşdu.
-Gəlməyəcək.-Mehdi gözlərini partadan çəkib Kənana baxdı.
-Niyə?
-Niyə olacaq, bu gün Ayan qayıdır.
-Qayıtsın da. Nə var ki, burada?
-Ə, nə var kisi var bunun? Deyəsən sənin keçən ay burada olan həngamələrdən xəbərin yox idi. Özün burada olmusan, fikrin üçüncü mərtəbədə.
Ayə, onları bilirəm e. Soruşuram ki, Əli niyə belə eləyir? Ayan dərsə gələcək deyə o dərsdən qalacaq?
-Nə bilim, vallah.-Mehdi üzünü turşudaraq ayağa qalxdı.-Əlisi dəli, Vəlisi dəli, qırılmışın hamısı dəli.
-Bir ağıllı sən qalmısan.-Kənan ona altdan-yuxarı tərs-tərs baxaraq dedi.
Ayanı qapının ağzında görən qızlar cəld ayaqlanıb onun qabağına qaçdılar. Hamı onun qayıtmağına sevinirdi. Qızlar onu dövrəyə alıb yerinə gətirdilər. Ayan da çoxdan görmədiyi sinif yoldaşlarını, doğma sinif otağını yenidən görməyinə sevinirdi. Lakin ağlı da, qaçaraq nəzərləri də Əlinin boş qalmış yerində idi. Bir neçə dərs keçdi. Lakin bu dərslər ərzində nə Əli gəldi, nə də Ayanın gözləri qapıdan yığıldı. Rəfiqələri nə qədər maraqlı və gülməli əhvalatlar danışıb onun kefini açmaq istəsələr də Ayan onların söhbətlərinə könülsüz dodaq qaçırırdı.
Növbəti tənəffüsdə Mirvari müəlliməni axtarmaq üçün üçüncü mərtəbəyə qalxan Leyla pilləkənin başında söhbət eləyən Kənanla Zərifəni görcək əvvəlcə duruxdu, özündən ixtiyarsız qaşlarını çatdı. Onların barışdıqlarını bilsə də onları bir yerdə görməyi heç cür həzm eləyə bilmirdi. Birtəhər özünü toplayıb gəlib onların yanından ötdü. İçindəki qısqanclıq və qəzə hissini isə yanlrından ötəndə Zərifəyə tərs-tərs baxmaqla biruzə verdi. Lakin Zərifə buna əhəmiyyət vermədi. Heç Kənan da bu baxışları görmədi. leyla gedəndən sonra Kənan Zərifəyə üzünü tutub sözünə davam elədi:
-İncimə, amma mən bezmişəm. Nə qədər Qadirdən danışmaq olar? Səni tanıyandan bəri aramızda elə hey