de görüm, Əlinin dərsə gəlməməsinin Ayanın qayıtması ilə bir əlaqəsi varmı?
İsmayıl gözlərini qaçıraraq qərarsız şəkildə dodaqlarını büzdü.
-Lap yaxşı, mənə də elə bu lazım idi.-gözlədiyi cavabı alan Mirvari müəllimə əli ilə işarə eləyib-Əlini nömrəsini ver.-dedi.
-Müəllimə, daha gecdir. Onsuz da iki dərs qalıb.
-A bala, nəyi gecdir? Əlinin kefi ilədir? Xəbərin var, bu gün ingilis dili ilə cəbrdən yoxlama yazacaqsınız? Bunlar Əlinin vecinə deyil? Ver nömrəni, zəng eləyim.
İsmayıl könülsüz halda telefonu cibindən çıxardı. Birdən ağlına nə gəldisə:
-Müəllimə, olar onunla psixoloq Nigar müəllimə danışsın?-dedi.-İnanmıram ki, biz Əlini razı sala bilək.
Bir qədər düşünən Mirvari müəllimə başını yelləyərək:
-Yaxşı fikirdir.-dedi.-Onda sən nömrəni mənə ver, get sinfə. Nigar müəllimə ilə özüm danışaram.
Saat on bir olmasına baxmayaraq yerindən hələ qalxmayan Əli digər tərəfdən də üşüyürdü. Deyəsən, bu srağagün axşam yağışın altında qalmasının nəticəsi idi. Həmin axşam ayaqlarına hökm eləyən ürəyi onu Ayangilin binalarına qədər aparmışdı. Uzaqdan dayanıb həsrətlə onun pəncərəsinə baxan Əli qayıdanda yağışa tutulmuşdu. Bu gün isə yerindən qalxa bilməməsinin bir səbəbi üşüməyi idisə, əsas səbəbi Ayanın dərsə qayıdacağnı bilməsi idi. İki həftə idi, onu görə bilmək üçün dəli kimi çırpınan Əli digər tərəfdən də onunla qarşılaşmaqdan qorxurdu. Nə deyəcəkdi? Ayanın sual və nifrət dolu baxışları qarşısında neyləyəcəkdi? Həm də ona Ayannı görmək, onunla danışmaq qadağann olunmuşdu. Bunları fikirləşirdi ki, telefonuna zəng gəldi. Ekrana baxsa da nömrəni tanımadı.
-Alo?-deyə təəccüblə zəngi açdı.
-Alo, salam, Əli ilə danışıram?-dəstəyin digər ucundan tanımadığı qız səsi gəldi.
-Bəli, siz kimsiniz?
-Əli, mən sənin oxuduğun məktəbin psixoloquyam. Nigar müəllimə.
-A, Nigar müəllimə, buyurun.
-Necəsən, Əli?
-Yaxşıyam müəllimə, sağolun. Siz necəsiniz?
-Heç yaxşı deyiləm. Eşitdim bu gen dərsə gəlməmisən. Axır vaxtlar da məktəbə çox az-az gəlirsən? Nə olub?
-Müəlimə,