gödəkçəsini asılqandan alıb ona verdi. Razılıq eləyən Ayan yerinə qayıtdı. İsmayıl Əlini bir kənara çəkrək:
-Əli, niyə belə eləyirsən? Niyə ondan qaçırsan?-deyə soruşdu.
Əli isə laqeydliliklə üzünü turşudub:
-Belə lazımdır.-dedi və gödəkçəsini götürmək üçün yenidən asılqana tərəf getdi.
Zəng çölə vurulmuşdu. Dəhlizlər yenə dolub-boşalırdı. Təşkilatçının otağının qabağında dayanıb Sevili gözləyən Züleyxa o tərəf-bu tərəfə baxırdı. Növbəti dəfə o tərəfə baxırdı ki, Yusifin ona tərəf gəldiyini gördü. Özündən ixtiyarsız gülümsədi. Yusif onu burada görüb maraqla:
-Zülü, xeyir ola, burada neyləyirsən?-deyə soruşdu.
-Sevili gözləyirəm. sən niyə təksən?-Züleyxa özü də verdiyi suala peşman olub çəkinə-çəkinə Yusifə baxdı. Yusifin yenə də hirslənəcəyini düşündü.
-Sevincgil Ayanı gözləyirlər, Ayana görə axırda çıxacaqlar.-lakin Yusif bu dəfə hirslənmədi. Əksinə mehribanlıqla-Əlin necədir, sağalır?-deyə soruşdu.
Züleyxa ovcunu açıb gülümsəyərək:
-Hə, sağalır.-dedi.
Araya üç-beş saniyəlik sükut çökdü. Sağa-sola boylanan Yusif Züleyxaya yaxınlaşıb asta-asta:
-Səndən bir söz soruşacam, amma aramızda qalsın.-dedi.-Eşitmişəm, Sevil dəlilik eləyib?
Heç nə başa düşməyən Züleyxa təəccüblə Yusifə baxdı:
-Nə dəlilik?
-Eşitmişəm, dərman zad içib.
-Səhv eşitmisən. Elə bir şey olmayıb. Televizorda AZİ-dəki hadisələri görüb ürəyi tələsib, otağına keçib ki, ürək dərmanı içsin, çatdıra bilməyib yerə yıxılıb. Amma hamı ağzına gələni danışır.
-Doğrudan elə olub?
-Sənə niyə yalan danışım ki?
-Hə, o da düzdür.-bir qədər susub düşünən Yusif yenidən üzünü Züleyxaya tutub-Bax ha, səndən soruşduğumu Sevilə demə.-dedi.
-Narahat olma, heç kimə demərəm.
-Nə isə, hələlik-deyib Yusif ondan aralandı.
Lakin nə Yusifin, nə də Züleyxanın onlardan iki-üç addım aralıda-divarın küncündə dayanıb onlara qulaq asan İsmayıldan xəbərləri yox idi. Beynini yeyib bitirən suallara axır ki, cavab tapan İsmayıl dərindən nəfəs alır, Sevil haqqında eşitdiklərinin yalan olduğuna sevinirdi.

Sinif