b gediblər?-dedi.-Ayan çiyinlərini çəkdi.-Sayğacınız haradadır?-deyə Xatirə müəllimə telefonun işığını yuxarı tutdu.
-Sayğacla sən bacarmazsan. Ataya zəng eləmişəm, birazdan gələcək.-Ayan Xatirə müəllimənin qolundan dartıb otağa doğru çəkdi.-Gəl, keçək otağa.
Xatirə müəllimə ayağını soyunub Ayanın arxasınca otağa keçirdi ki, qəfidən otağın işığı yandı və ortada açılmış iri masanın ətrafına düzülən xalasıgil “Ad günün mübarək!” deyə oxumağa, əl çalmağa başladılar. Xatirə müəllimə heyrət və sevincdən gözlərini iri açıb onlara baxırdı. Adətən bu cür şablon ad günü surprizlərini sevməzdi və belə bir oyuna gələnləri də axmaq adlandırardı. Amma bu gün onun özünü aldatmışdılar. Onu birinci qucaqlayıb təbrik edən elə Ayan oldu. Sonra növbə ilə hamı onu təbrik elədi. Sonra onu süfrənin başında onun üçün ayrılan masaya oturtdular. Dilşad xala onun boşqabına yemək çəkə-çəkə:
-Sənin bizim arxamızca danışmağın da var?-deyə soruşdu.
-Qızın xərtinə dəymə.-Akif dayı o başdan dilləndi.-Düz deyir də, axşam vaxtı qız uşağını evdə tək qoyub getmək olmaz.
-Mən...mən...bilmirəm nə deyim...-Xatirə müəllimə hələ də surprizin şokundan ayıla bilməmişdi.
-Heç nə demə, bacı. Toyuq əladır, ondan ye.-Ramin acgözlüklə toyuğun budunu dişinə çəkdi.
-Bizə qalsa, heç yerə getməmişdik, hamısı Ayanın planlarıdır.-Reyhan da dilləndi.
Xatirə müəllimə gülümsəyərək Ayana baxdı. bu vaxt did-did deyə telefonun səsi eşidildi.
-A, bunun batereyası ölür ki.-deyə Xatirə müəllimə telefonu əlinə alıb ayağa qalxmaq istədi.
-Hara durursan?-Ayan telefonu onun əlindən aldı.-Otur, sən qonaqsan, özü də ad günü olan qonaq. Mən qoyaram.-deyib telefonu qab şkafının yanındakı cərəyan aparatına qoşdu.
Beləliklə, Xatirə müəllimə bu axşamı qohumlarınının əhatəsində deyə-gülə keçirdi. Bir saata yaxın vaxt keçdi. Artıq yemək süfrəsi yığışdırılmış,tort belə kəsilmişdi. Akif dayı həmişəkitək işdəki maraqlı əhvalatlardan danışırdı. Bu vaxt Xatirə müəllimənin telefonu zəng çalmağa başladı. Ayaq üstdə olan Ayan şkafın