bəs göndərdiyi pullar?
-Orada icbari əməklə məşğul olurdular. O da pulunu yığıb dörd-beş aydan bir sizə göndərirdi. İmkan olanda mən də üstünü düzəldirdim.
-Bəs telefonla zəng eləməyi?
-Aradabir onu ziyarətə gedəndə ordakılara pul basırdım ki, Bəhrama telefonla danışmağa şərait yaratsınlar. Özü qəsdən sizinlə acıqlı-acıqlı danışırdı ki, siz şübhələnməyəsiniz. Amma hər dəfə danışanda sonra da oturub uşaq kimi ağlayırdı.
Zümrüd xala hərəkətsiz şəkildə qulaq asırdı. Rəngi ağappaq ağarmış, əl-ayağı buz kəsmişdi. Yalnız gözlərindən süzülən yaşlar yanağı boyu axıb tökülürdü.
-Mən onu bura göndərdim ki, sizə hər şeyi danışsın. Özüm də arxasınca gəldim, bu dokumentləri verim. Dedim bəlkə ona inanmazsınız, heç olmasa bu dokumentləri görüb inanardınız. Amma görürəm ki, o sizə heç nə danışmayıb.
Sözünü bitirən Aqşin əmi Zümrüd xalaya baxdı. Bayaqdan hərəkətsiz şəkildə otağın qapısına söykənən Zümrüd xala əli ilə yanaqlarını silə-silə:
-Mən...mən qoymadım onu danışmağa...-dedi.-Mən göndərdim onu. Hara gedə bilər axı Aqşin qardaş?
-Narahat olma, bacı. Mən onu tapıb sizə gətirəcəm.-Aqşin dayı bunu deyib qapıya doğru getdi. Birdən dayanıb bayaqdan əlində tutduğu kağızları Zümrüd xalaya uzatdı.
-Bunlar sizdə qalsın.-sonra qapını açaraq çölə çıxdı.
Səidə xala onun arxasınca qapını örtdü. Özünü güclə divana çatdıran Zümrüd xala:
-Səidə, mənə dərman çatdır.-deyə başını tutdu.
Həmin axşam Zümrüd xalanın vəziyyəti daha da pisləşdi. Təzyiqi qalxdı, həkim çağırdılar. Əkizlər həm ataları haqqında eşitdikləri təzə xəbərə, həm də analarının halının pisləşməsinə görə məyus olmuşdular. Nuray təkliyə düşən kimi atasını qovduğuna görə Günayı danlayırdı. Həmin axşam gecəyə kimi Səidə xala qonşusunun yanında qaldı, qızların etirazına baxmayaraq həkimin pulunu da verdi. Elşənin də Zmürüd xalanın halını öyrənmək bəhanəsi ilə bir ayağı Nuraygildə idi. Günorta biraz özünə gəlsə də gecə Əlinin hərarəti yenidən qalxdı. Məleykə xala bütün iş-gücünü, bazar gününə olan hazırlıqlarını bir