r kənara atıb Əli ilə məşğul oldu.
Növbəti gün. Bu gün hava əvvəlki günlərə görə daha isti və sakit idi. Quşların cəhcəhi, al-əlvan çiçəklərin ətri, buludsuz səma insanın ruhunu oxşayır, qanını qaynadırdı. Çərşənbə axşamlarının ilk dərsi-İngilis dili dərsi başlamışdı. Kəmalə müəllimə öz yarımqrupunun dünənki yoxlama yazı işi nəticələrini elan eləyir, digər tərəfdən də qiymətləri jurnala köçürürdü. Növbə Əlinin dəftərinə çatdı.
-Nəbiyev Əli,-Kəmalə müəllimə dəftəri açıb əvvəlcə qiymətə, sonra təəssüflə Əliyə baxdı,-üç!-Lakin Əli gözlərini partadan qaldırmır, heç bir reaksiya vermirdi.-Bu nədir, ay Əli,-Kəmalə müəllimə dəftəri sinfə tərəf tutdu, Əliyə baxa-baxa,-bu nə yazı işidir?-deyə məzəmmətlə soruşdu. Həqiqətən də məzəmmətlik hal idi. Dəftərdə qırmızı rəng göy rəngdən daha çox idi.-Bağlayıcıları qoyuram bir kənara, sən adicə sözönlərini də bilmirsən?
Əli gözlərini qaldırıb məyus halda dəftərinə baxdı, heç nə demədən yenidən başını aşağı saldı. Bu vaxt Yusif özünü saxlaya bilməyib dodağının altında mızıldandı:
-Mən dedim də kömək eləyim. Qoydu ki?!-lakin bunu elə səs tonu ilə dedi ki, hamı eşitdi.
-Guya sən özün neçə almısan, ay Yusif?-Kəmalə müəllimə kinayə ilə ona baxdı.
-Dörd.-Yusif bunu elə bir arxayınlıqla dedi ki, sanki elə belə də olmalı imiş.
Ona baxıb başını bulayan Kəmalə müəllimə yenidən üzünü Əliyə tutdu.
-Belə olmaz, Əli. Sən bir ara əməlli-başlı düzəlmişdin. Hətta yadındadır, bir-iki dəfə tekstlərdən sənə beş də yazmışdım. Fikrimdə tutmuşdum ki, yekuna sənə dörd çıxarım. Amma görürəm ki, bu gedişlə heç üç də ala bilməyəsən. Bir yoxlama qalıb, ondan da üç alsan, məndən incimə!
Kəmalə müəllimə bunu deyib qiyməti jurnala yazdı və növbəti dəftərə keçdi. Əli isə indi nəinki bunları düşünmür, hətta bir an əvvəl məktəbi qurtarıb bu şəhərdən çox uzaqlara getmək istəyirdi. Yuxarıda isə Hafizə müəllimənin yarımqrupu Ayanın “allı-güllü” dəftərinin şokunu yaşayırdı. Özünü güclə cilovlayan Hafizə müəllimə dəftəri Ayana göstərib:
-Bu nədir, qızım? Mən