buna dördü güclə yazıdm e.-deyirdi.-Ayan isə məyus halda gah dəftərinə baxır, gah da başını aşağı salırdı. Utandığından qıpqırmızı olmuşdu. On bir ildə bir dəfə də olsun danlaq götürmədiyindən bu ona çox pis təsir eləyirdi. Elə Hafizə müəllimə də onun üstünə çox getdiyinin fərqinə varıb səs tonunu və üz ifadəsini bir qədər yumşaldaraq-Səni başa düşürəm, qızım. Çətin günlər keçirmisən, dərslərinlə məşğul olmağa vaxtın olmayıb. Amma çalış bundan sonrakı –axırıncı yazı işini yaxşı yazasan. İngilis dili sənin əsas fənnindir.-dedi.
Lakin bu Ayanı daha da kövrəltdi. Dodaqlarını əsə-əsə:
Baş üstdə, müəllimə.-dedi.
Beləcə bu dərs həm Əli, həm də Ayan üçün uğursuz keçdi. Növbəti tənəffüs. Dəhlizlər yenə qaynamağa, şıltaq məktəblilərin səs-küyü ilə titrəməyə başladı. Mehdi əlini Əlinin çiyninə qoyub onunla birlikdə pilləkənləri qalxırdı ki, arxadan kiminsə onu səslədiyini eşitdi. Dönüb arxaya baxanda Asyanın işarə edərək:
-Mehdi, bir dəqiqə bura gəl.-deyə onu çağırırdı. Təəccüblənsə də Mehdi Əliyə “Sən get” deyib geri qayıtdı. Foyeyə doğru bir-iki addım irəlilədilər.
-Kimsə məni Mehdi deyə çağıranda elə qorxuram ki.-Asyanın nədən danışacağını bilməsə də sözə birinci o başladı.
-Poçemu?-deyə Asya qaşlarını çatdı.
Çünki bilirəm ki, nəsə ciddi bir şey deyəcəklər, ya da məndən nəsə istəyəcəklər.
-Kstate, sənə işləri düşüb.-deyə Asya onun fikrini tamamladı. Sonra fikrində tutduğunu demək üçün üzünü Mehdiyə tutdu.-Bu Yusiflə Əlinin, Ayanla Əlinin məsələsini neyləyək?
Mehdi bezgin halda qollarını yana açıb deyindi:
-Bilirəm də, mən bilirəm ki, “Mehdi”nin arxasında ciddi nəsə durur. Nə bilim, ay Asya bajı? Onlar özləri öz məsələlərini həll eləyibklər. Bizə nə e onlardan?
-Sən nə rahat adamsan? Ən yaxın dostların küsülüdür, sənsə deyirsən, mənə nə?
-Mən küsdürmüşəm, onları? Yusifdir də, özü öz başına iş açdı.
-Mehdi!-Asya qaşının birini qaldırıb tərs-tərs ona baxdı.
-Hə, indi nə deyəcəksən?
-Mı doljnı pomoş yemu. Əli nə Yusiflə, nə də Ayanla danışmır. Sevinc də