n başndan aşağı boylanıb:
-Gəlirəm, gəlirəm.-dedi, sonra üzünü Kənana tutdu.-Bağışla, getməliyəm. İdman dərsidir, gecikəndə Sona müəllimə hirslənir.
-Yaxşı, get.
Zərifə qaça-qaça pilləkənləri düşüb Nigarla birlikdə yoluna davam elədi. Kənan isə təbəssüm dolu nəzərlərlə əlindəki bağlamaya baxırdı. Bu vaxt aşağıdan qalxan Mehdi onu belə görüb:
-Ooo o da seviyor...-oxuya-oxuya ona yaxınlaşdı.
-Deyəsən,-Kənan onun sözünü təsdiqləmək üçün başını yellədi.
-Deyəsən, nədir ə, hansı qız sevmədiyi oğlana hədiyyə alar?
-Düz deyirsən.
-Yaxşı, onda qarşılığında qaqanın başına bir də əlini çək.
-Niyə, sən də hədiyyə istəyirsən?
-Yox əşi, nə isə...-Mehdi ağzını büzüb dərindən ah çəkdi.-Gedək, gecdir uje. Mərdan dərsə buraxmayacaq.
-Gedək də.

Bayaqdan əlini çənəsinə dayayan Ələddin Leylanı izləyirdi. Zahirən fikirli görünsə də, gözləri az qala Leyla ilə birlikdə hərəkət eləyirdi. Bundan narahat olan Leyla daha dözə bilməyib:
-Niyə testini eləmirsən?-deyə ona qabağındakı testini göstərdi.
Ələddin özünə gəlib ağzını büzərək:
-Eh, eləsəm nə olacaq, eləməsəm nə olacaq?-dedi.
-Şəxsiyyət vəsiqən tapılmayıb hələ?
-Yox, elə itməyib ki, tapıla da.
-Bəs necə itirdin? Axırıncı dəfə nə vaxt istifadə eləmisən?
-Apreldə, ilk sınaqda. Ondan sonra gördüm deyən olmadı.
-Tapılar inşallah.-Leyla bir qədər susdu, sonra yadına nə düşdüsə,-Doğrudan e, sən həmin imtahanda nə qədər yığmışdın?-deyə soruşdu.
-Beş yüz doxsan yeddi.
-Ooo, maşallah!-heyrətdən Leylanın ağzı açıq qalmışdı.
-Bəs sən nə qədər yığmışdın?
-Birincidən dörd yüz on altı, ikincidən dörd yüz altmış səkkiz.
-Pis deyil ki.
-Azdır, tibb üçün heç nədir. Ən azı beş yüz iyirmidən yuxarı yığmalıyam ki, harasa düşə bilim. Amma bilmirəm, mən bunu yığa biləcəm, ya yox.-Leyla məyus şəkildə ağzını büzdü.
Ələddin gülümsəyərək əlini onun əlinin üstünə qoydu.
-Fikir eləmə, sən çalışqan qızsan, onu da yığarsan.
Leyla cəld əlini geri çəkdi. Bu vaxt qapı asta-asta açıldı. Mehdi ilə Kənan başlarını içəri salıb əvvəlcə