səninlə nə danışdıq? Belə eləməli idin?-Zümrüd xala qızına baxıb təəssüflə başını buladı.
Günay yalnız bundan sonra ağlaya-ağlaya atasının boynuna atıldı. Onlar beləcə bir müddət qarşılıqlı ağladılar.
-Keçin içəri. Qonşulardan ayıbdır.-deyə Aqşin əmi özü də içəri keçib qapını örtdü.
Beləcə həmin gün Nurayla Günay yenə hazırlıqdan qalmalı oldular. Bəhram əmi başına gələnləri hamısını bir-bir danışır, ailəsi isə üərk yanğısı ilə qulaq asırdı. Çox keçmədi ki Aqşin əmi də sağollaşıb getdi. Zümrüd xala tələsik yemək hazırladı. İllər sonra ailə yenidən birlikdə nahar elədi. Axşam isə qapı kandarında dayanmır, xəbəri eşidən (illərdir onlar haqqında atıb tutan) qonum-qonşular Bəhramı görmək üçün onlara gəlirdi.
Növbəti bir cümə axşamı səhəri. İnsanlardan fərqli olaraq hava öz fəslinə sadiq qalır, günü-gündən isinirdi. Məktəbin ən qalmaqallı sinfinin isə qışdan çıxmaq fikri yox idi. Zəng artıq içəri vurulmuşdu. Beş-altı nəfərdən başqa hamı öz yerində idi. Yəni, Kərəmin Günelin yerində-Kənanın yanında oturduğunu saymasaq. Həmişəkindən fərqli olaraq Xəyal müəllim fikirli və yorğun halda sinfə girdi. Dünənki uğursuz ədiyyə məsələsindən sonra bütün günü əsəbi və fikirli olmuş, gecə səhərə qədər də yuxu tutmamışdı. Tələsik siniflə salamlaşandan sonra üzünü sinif nümayəndəsinə tutub jurnalı istədi. Leyla müəllimlər otağının hələ bağlı olduğunu dedi. Sonra sinfə göz gəzidrib Kərəmin öz yerində olmadığını görcək ciddi şəkildə:
-Ağayev, yelinə keç!-dedi.
-Müəllim, oturmuşam da.
-Ağayev, dedim ki, du yelinə keç!-Xəyal müəllim bu dəfə səsini qaldırdı.
Hamı mat-məəttəl şəkildə ona baxırdı. Əsəblərini birtəhər cilovlayan Kərəm dişini damağına sıxıb oturduğu yerdən qalxaraq öz yerinə keçdi. Bu vaxt Mehdi dodağının altında mızıldanmağa başladı:
-Çərxi-fələl tərsinə dövran eləyir indi.
Alkin Xəyal müəllim bunu eşitmişdi və tərs-tərs ona baxdı. Bu vaxt qapı döyüldü. Asya ilə Ayan icazə istəyib sinfə girdilər. Xəyal müəllimin həmişəkindən fərqli fikirli və əsəbi siması onların da