səbəbini anlaya bilmədiyini, cavabını tapmadığı suallar içərisində itib-batırdı. Əli niyə bu qədər dəyişmişdi? Niyə ondan qaçırdı? Halbuki qaçmalı, nifrət eləməli biri var idisə o da Ayan idi. Onun hislərilə oynayıb sonda ölümünə səbəb olacaq birinə nifrət eləməli olan Ayan idi, amma nədənsə Əli qabaqdangəlmişlik eləyirdi. Sanki hər dəfə gözləri toqquşanda Ayanın “Niyə?”lərinə “Sənə yalvarmamışdım özünü mənə görə fəda elə”deyə cavab alırdı. Ayan Əlidən başına pərvanətək fırlanmağı istəmirdi. Sadəcə danışmaq istəyirdi. Tək ehtiyacı olan şey Əli ilə oturub uzun-uzadı olanları danışmaq idi. Amma nə etsin ki, Əlinin uzun-uzadı susmağa ehtiyacı var idi. Zəng növbəti dərs üçün çölə vuruldu. Zivər müəllimə sağollaşaraq çıxdı. Sinif də yavaş-yavaş idman dərsinə getmək üçün hazırlaşırdı. Digər tərəfdən də oğrun baxışlar, işarələr və pıçıldaşmalar keçən dərsin əsas “mövzu”sunun maraqlı olduğundan xəbər verirdi.(Məktəb illəri) Sinif otağından çıxıb müəllimlər otağına doğru gedən Xatirə müəllimə pilləkənin başına çatmışdı ki, bir qızın ağladığını, rəfiqələrinin isə onu sakitləşdirməyə çalışdığını görüb ayaq saxladı. Qızı tanıyırdı, doqquzuncu sinifdə oxuyurdu.
-Ləman, nə olub, niyə ağlayırsan?-deyə soruşdu.
-Xəyal müəllim üstünə qışqırıb.-deyə rəfiqələri onun yerinə cavab verdilər.
-Xəyal müəllim?-təəccüblə qaşlarını çatan Xatirə müəllimə eşitdiklərinə inana bilmirdi. Bu gün ikinci dəfə idi ki, onun şagirdlərinə sərt davrandığını eşidirdi. Qıza təsəlli verib tələsik pilləkənləri düşməyə başladı. Gözü müəllimlər otağının qabağını gəzdi. Xəyal müəllim otağın qabağında başqa bir həmkarı ilə söhbətləşirdi. Xatirə müəllimə addımlarını yavaşıdıb ona yaxınlaşdı. Digər müəllim onu görüb söhbətini yekunlaşdıraraq müəllimlər otağına keçdi.-Xəyal müəllim!
Onun amiranə müraciətinə diksinən Xəyal müəllim çevilərək ona baxdı.
-Buyulun.-deyə sanki adi bir adamla danışırmış kimi dilləndi.
-Siz neyləmək fikrindəsiniz?
-Neyləyiləm ki?-deyə Xəyal müəllim heç nə başa düşməyərək qaşlarını