isə...mümkünsüz idi.
Tənəffüsdə dərs boyu çox düşünüb daşınan Sevinc axır ki, çoxdan vermək istədiyi sualı dostuna verdi:
-Dost, sabaha neyləmək fikrindəsən?
-Sabah,-Yusif qaşlarını çatdı,-neyləməliyəm ki?
Yusifin verəcəyi cavabı əvvəlcədən təxmin etdiyi üçün cavabı da hazır idi:
-Sabah sevgililər günüdür. Qıza nə surpriz eləyəcəksən?
Yusif duruxdu. Sevgililər günü olduğunu unutmasından çox, Sevincdən bu sualı eşitmək onu lap çabaş salmışdı.
-Aa,-deyə əlini yüngülcə başına vurdu,-gör necə yadımdan çıxıb. Sabah on dörd fevralmış.
-Səndən çıxmayan iş,-Sevinc qaşının birini qaldırıb maraqla ona baxdı,-necə olub unutmusan?
-Hə, demə. Sağol e dost, az qala qızın yanında biabr olacaqdım. Bəs sənin nə yaxşı yadındadır?
-Adətən biz qızlar belə günlərə çox əhəmiyyət veririk. Nə almaq fikrindəsən?
-Nə bilim,-Yusif çətin vəziyyətdə idi, narahat halda yerində qurdalanaraq,-fikirləşərəm də bir şey.
-Görünür, yenə də mənsiz bacarmayacaqsan.-daxili həyəcanını gizlətməyə çalışan Sevinc ona dost kimi kömək eləmək istəyirdi,-Düzdür, sənə kömək eləməyəcəyəm deyə özümə söz vermişdim, amma bu dəfəlik sənə kömək eləməyəcəm. Çünki görürəm ki, bu dəfə həqiqətən də...vurulmusan..
Yusif heyrətlə Sevincə baxdı. Demək ki, hislərini biruzə verə bilmişdi, amma bu dəfə də Sevinc onu düzgün başa düşməmişdi.
-Yəni, belə bilinir?
-Sənin gözlərindən xəbərin var?
-Yaxşı, de görək, nə kömək edəcəksən?-deyə Yusif gözlərini qaçırdı.
-Məncə şablonçuluq eləmə. Bu qızı həqiqətən sevirsənsə içindən gəldiyi kimi davran, ona sevdiyini bəlli et.
-Necə?
-Bax, deyirsən ki, biz bir-birimizi hələ tanıyırıq. Danışdıqlarından da belə çıxır ki, Ceyran çox sadə qızdır. Ona görə də sabah günboyu ona sevdiyini hiss etdirməyə çalış. Bir gül verib iki kəlimə söz deməklə deyil. Qız riyaziyyatçıdır, ağlı yaxşı işləyir, o dəqiqə biləcək ki, sən bunu sırf sevgililər günü üçün bunu eləməyə məcbur olduğun üçün eləyirsən. Onda o fikrini dəyişə də bilər. bütün hərəkətlərinlə ona sevdiyini, yanında olmaq