l hazırlamışdı. Kaş bu il də hazırlayardı.
-Eh, Sevilin gözünə indi sərgi görünür?
Ayanın bu sözündən sonra dönüb bir-birilərinə baxan qızlar dinə bilmədilər. Gəzə-gəzə sərgidən aralandılar. Bu vaxt Asya:
-A, psmotrite, Yusiflə Züleyxa!-deyə anidən qızlara səsləndi.
-Hanı?-deyə Ayan da dilləndi.
Yusiflə Züleyxanın adını qoşa eşitcək Sevincin özündən ixtiyarsız ürəyi uçundu.
-Gedək, görək nə danışırlar?-deyə Asya gülümsəyərək qızlara göz vurdu.
-Lazım deyil, hara gedirsiniz?-Sevinc onu qolundan tutub saxladı.
Lakin gec idi. Züleyxa artıq qızları görmüşdü və əl eləyərək onları yanlarına çağırırdı.
-Bax, özləri çağırırlar, Sevinc. Getməsək ayıb olar.
Rəfiqələrinin təkidi ilə Sevinc ayaqlarını sürüyə-sürüyə onlara yaxınlaşdı. Salamlaşdılar. Həmişəkitək öz hərəkətlərivə dilindən qalmayan Asya:
-Siz xeyir ola burada vmeste, nə danışırsınız belə?-deyə bic-bic gülümsədi.
-Heç nə caan. Nə danışacayıq, mən hazırlıqdan gəlirdim, gördüm ki, Yusif burada tək oturub.
Züleyxa duruxmuş halda bir Asyaya, bir də qızlara baxırdı. Yusif isə tərs-tərs Asyaya baxıb başını bulayırdı. Asya isə onu görmürnmüş kimi:
-Nədən danışırdınız belə?-deyə soruşmaqda davam eləyirdi.
-Heç, Yusifdir də,-Züleyxa eyni üz ifadəsi ilə,-biraz Əlidən şi..- sözünə davam eləsə də bir anlıq üz ifadəsini və sözünü dəyişib,-əllərindən şikayətlənir. Eee...hazırlıqda o qədər test eləyib ki.-deyə davam elədi.
“Əli”yenə də Ayanın əhvalını pozmuşdu. Dodaqlarını çeynəyə-çeynəyə gözlərini qaçırıb ətrafa boylanmağa başladı. Yusif isə bir tərəfdən Züleyxanın qolundan dartır, digər tərəfdən də narazılıqla ona baxıb başını bulayırdı. Çətin vəziyyətə düşdyünü görən Züleyxa:
-Nə isə caan, mən gedim, əhmədi gözləyirdim.-deyə ayaqlandı. Sağollaşıb aralandı.
-Nə isə, doroqoya, biz də gedək.-deyə Asya Sevincə baxdı.-Sizin yolunuz birdir də daha.
Asya ilə Ayan sağollaşıb aralandılar. Parkda bu boyda səs-küyün, çal-çağırın içində bir səssizlik hökm sürürdü. Dostlar, ya da “dost”deyib özlərini aldadanlar üz-üzə