ürəyi isə “Sevirəm!”deyirdi. Yusifin isə dünyası başına yıxılmışdı. Sevincin onu sevmədiyini, ona inanmayacağını bilsə də indi bunları eşitmək onu çox incidirdi.
Dükanının qarşısında durub bir xeyli ətrafa baxan Xəyal müəllimin gözlərindən narahatlıq sezilirdi. Açarı kilidə salıb qapını açmaq istəsə də ani olaraq nəsə düşünüb dayandı. Dükanın beş-altı pilləli pilləkənində oturub əlləri ilə başını qucaqladı. Düşüncəli gözlərində daxili həyəcanın yaratdığı kədər var idi.
-Allahım, ona nəsə olsaydı, mən neyləyəldim?-deyə öz-özünə pıçıldadı.
Bu vaxt pillələri təlaşla qalxan addım səslərini eşitdi və ardınca da başının üstündə peyda olan kimsə:
-Xəyal, nə olub?-deyə həyəcanla soruşdu.
Başını qaldıranda Xatirənin səsindəki həyəacanı üzündə də gördü. Ayağa qalxıb:
-Heç nə.-deyə üst-başını təmizləyə-təmizləyə cavab verdi.
-Bu “heç nə”yə oxşamır, axı. Nə olub, evdəkilər yaxşıdır?
-Belə də.-fikirli gözlərini yola dikən Xəyal müəllim yüngülcə ah çəkdi.
-Belə də nədir? Anana nəsə olub?
-Yox, o yaxşıdı. Qaldaşım avaliya düşüb.
-Nə, indi necədir?
-İndi pis deyil, evdədi. Bayaq Əsməl ağlaya-ağlaya zəng elədi ki, bəs Lafiq maşını vulub özü də pis vəziyyətdədi. Evdən xəstəxnaya necə çatmışam, onu bi Allah bili. Gedib gölüləm ki palatadadı...-Xəyal müəllim sözünü bitirməmiş pilləkənin ağzında bir ortayaşlı qadın göründü. O daha çox narazılıqla: -Ay oğul, bu gün bura açıq olmayacaq?-deyə soruşdu.-Bayaq da gəlmişdim, yox idiniz.
-Buyulun xanım, indi açılam. Bağışlayın, başımız qalışıq idi.-deyib Xəyal müəllim açarı kilidə saldı. Qapını açıb içəri keçdi. Ardınca bayaqkı qadınla Xatirə müəllimə də girdilər. Qadın özünə lazım olanları alıb çıxmamış iki məktəbli də qapıda göründü. Onlar həlı içəridə ikən başqa iki nəfər də gəldi. Qısası, beş dəqiqə içində dükan müştəri qaynadı. Hətta Xatirə müəllimə də qollarını çırmayıb müştəriləri yola salmaqda ona kömək elədi. Çox keçmədi ki, hamı getdi və dükanda yalnız ikisi qaldı.
-Bura həmişə belə dolub-daşır?-deyə Xatirə müəllimə