ə maraqla soruşdu.
-Adətən belə dalbadal gəlib gedənlər az olu. Yəqin ayağın yüngüldü.
-Hmm, onda tez-tez gələrəm.
-Bax da, gəlmək istəsən. Yoxsa səni məcbul eləyən yoxdu.
Xəyal müəllimin bu biraz kinayəli, biraz da incik cavabı qarşısında dinə bilməyən Xatirə müəllimə:
-Hə, bayaq qardaşından danışırdın axı, sonra nə oldu?-deyə üzünü yenidən ona tutdu.
-Heç nə, getdim göldüm ki heç nəyi yoxdu. Plosto döngəni dönəndə qazla əyləci səhv salıb özünü çılpıb divala. Yüngülcə başı əzilib, bilaz da qolu. Əsməl də hay-küyçüdü, aləmi qatıb bil-bilinə.

-İndi necədir?
-Evdədi. Həkim deyib ki bi-iki gün istilahət eləməlidi. Gələk dükana da mən baxım.
Araya bir neçə saniyəlik sükut çökdü. Xəyal müəllim gözləri dükanın qapısına zillənib fikri uzaqlarda olan həmkarına baxıb:
-Sən istəyilsən get,-dedi,-işindən olma.
Xatirə müəllimə gözlərini pəncərədən çəkib gülümsəyərək dodaqlarını büzdü.
-Nədir, qovursan məni?
-Yox, Allah eləməsin,-Xəyal müəllim yüngülcə gülümsəyib,-plosto işin valsa qalma da, səni işindən eləməyim.-dedi.
-Xəyal müəllim, bayaqdan atdığınız atmacaları qulaqardına vururam. Çünki yaxın insanlar dar gündə bir-birinə dəstək olmalı, bütün umub-küsülülükləri bir yana qoymalıdırlar.-deyə Xatirə müəllimə bir-iki adıdm ona doğru gəlib biraz məzəmmət, biraz da səmimiyət ifadə edən səs tonu ilə dedi.
-Doğludan? Nə qədəl yaxın?
-Nə bilim, dostlar, qohumlar, qonşular, iş yoldaşları.
-Daha yaxın olsa olmaz?-deyə Xəyal müəllim onun əlini ovcunun içinə aldı.
Həmişəkindən fərqli olaraq əlini geri çəkməyən Xatirə müəllimə gülümsəyərək çiyinlərini çəkdi. Sonra məyus şəkildə:
-Bağışla,-dedi,-dünən yenə də sənin xətrinə dəydim. Neyləyim, bu keçi inadım qırılmır da.
-Onda gəl bilikdə qılaq o inadı. Həl şeyi başdan danışaq.
-Danışaq da,-desə ona gülümsəsə də Xatirə müəllimə birdən qapıya yaxınlaşan növbəti müştərini görüb əlini onun əlindən çəkdi,-müştərilərin imkan versə...
Artıq yarım saatdan artıq idi ki, Xavər xala qızından nə olduğunu öyrənməyə çalışırdı.