sən mənim həyatımı məhv elədin, alçaq! Sevdiyim qıza həsrət qoydun! Elə bilirsən sən xoşbəxt olacaqsan?!-deyə-deyə yıxılan Yusifi yenidən qaldırıb yaxasından tutaraq silkələməyə başladı.
Yusif isə ağız-burnu qan içində gözlərini yerə dikmişdi. Vəziyyətin nəzarətdən çıxdığını görən İsmayıl təlaşla onları ayırmağa çalışırdı.
-Əli, Əli, qurban olum, özünə gəl. Burax onu, bu işin axırı yaxşı qurtarmayacaq!
-Sən qarışma, İsmayıl! Özü qaşındı.-deyib Əli onu yana itələdi. sonra Yusifin çiyinlərindən tutub dizi ilə qarnına da təpik vurdu.
Yarıbükülü vəziyyətdə yerə yıxılan Yusif qıvranmağa, zarımağa başladı. Ürəyi soyumayan Əli hələ ayaqlarını da təpikləmək istəyirdi ki, İsmayıl çəkib onu yana atdı.
-Sən lap ağ elədin , ha! Cəhənnəm ol, bu yana!-sonra yerdə qıvrılan Yusifə yaxınlaşınb onu qaldırmağa çalışdı.-Dəlisən sən? Gərək özünü öldürdəsən?-deyə onu da danladı.
-İsmayıl, deyəsən ölürəm.-Yusif zarıyaraq yerdə qıvrılırdı.-Mədəm deşilir...
-Neyləmisən, Əli?-İsmayıl başını bulayaraq ona baxdı.
-Neyləyim e, özü qaşındı.-Əli bir kənara çəkilib həm qorxa-qorxa, həm də özün müdafiə eləyərək dilləndi. Sonra bir-iki addım qabağa gəlib Yusifə baxdı.-Elə pisdir ki?
-Axırıncı təpiyin pis idi. İçalatı zədələnməsə yaxşıdır.
-Bu zilibldən mənə nə vaxt xeyir gəlib ki?-Əli tərs-tərs Yusifə baxdı.-Deyir keçinin əcəli çatanda buynuzunu çobanın çomağına sürtər.-sonra İsmayıla baxdı.-Neyləyək indi?
-Nə bilim. xəstəxanaya aparsaq, sənə protokol yazılacaq. Aparmasaq da vəziyyəti pisləşəcək.
-Bizə aparaq bəlkə? Mama medsestradır da, o baxar. Eybi yox, deyərəm ki, mən döymüşəm.
-Lazım deyil, mən yaxşıyam.-Yusif zarıya-zarıya dilləndi. Sonra dikəlmək üçün əlinin birini yerə dayaq elədi və asta-asta durdu. Lakin gözləri qaraldığından yenidən oturdu.
-Zəhrimar yaxşıyam! Mərdiməzarın biri, mərdiməzar! Ölmək istəyirsən, get özünü maşının altına at da. Daha məni niyə zibilə salırsan?
Beləcə bir qədər götür-qoydan sonra Yusifi sürüyə-sürüyə Əligilə gətirdilər. Əlinin anası Yusifin bu