n gedim,-dedi,-işlərim var. Yastığınız yüngül olsun.
-İcazə sənindir, qızım. Sağol, Allah razı olsun.
-Əsmər,-deyə qızına anası səsləndi,-sən də istəyirsən bu qızla get, aptekdən dərman alarsan. Bu Sənubərin oğlanlarından xeyir gəlməz.
Xatirə müəllimə ilə Əsmər geyinib düşdülər. Pilləkəndə Xatirə müəllimə:
-Deyəsən, tibb bacısınız?-deyə soruşdu.
-Hə, demək olar ki.
-İşləyirsiniz?
-Yox,-deyə qız ağzını büzdü,-Rafiq qoysa işləyərəm.
-Rafiq nişanlınızdır, deyəsən?
-Ehh, nişanlı?-deyə qız köks ötürdü-Qardaşı qoysa nişanlanarıq.
-Niyə? Qardaşı qarşıdır ki?
-Yox e, qardaşı Rafiqdən böyükdür. Tərsin biridir, evlənmir. Anası da deyir ki, böyük oğlumu evləndirməmiş kiçiyinə elçi getmərəm. Yəni, balası tərs, anası ondan da tərs! Təsəvvür eləyirsən, anası oğlunu da arxasınca salıb qapı-qapı qız axtarır.
-Bilirəm.-deyə Xatirə müəllimə kinayə ilə gülümsəyib dodağının altında dedi.
-Vallah, hərdən fikirləşirəm ki, əgər qonşu olmasaydıq, bizimkilər heç vaxt bu məsələnin bu qədər uzanmsına icazə verməzdilər.
Bir qədər susan Əsmər yenidən sözünə davam elədi:
-Əslində Xəyalın xoşuna gələn biri var e, prosto özü fərsizdir. Oxumaqla, ali təhsilli olmaqla deyil ki, avam olandan sonra. Vallah, Rafiqə demişəm, o qızı mənə göstər, gedib özüm onunla danışacam.-elə bu vaxt Əsmər sözünü kəsib Xatirə müəllimənin qolundan dartdı-De, adını çək, qulağını bur. Xəyal müəllim də gəlir. Səncanı, onun tipinə bax, adam bu qədər avam olar?
Xatirə müəlliə özünü itirdi. Xəyal müəllim isə onları bir yerdə görüb çaşqınlıq içində:
-Əsməl? Xatilə müəllimə?-deyə soruşdu.
-Xaa..Xatirə?-deyə Əsmər çaşqınlıq içərisində onlara baxırdı. Sən demə, bayaqdan susmalı olduğu adamın yanında deməməli olduğu sözləri demişdi.
-Əsməl, deyəcəksiniz nə olub?
-Heeç, ee...-Əsmər vəziyyətdən necə çıxacağını bilmirdi,-mən...yaxşısı budur evə qayıdım, pus götürmək yadımdan çıxıb.-deyib tələsik onlardann aralandı.
Bir xeyli təəccüblə onun arxasınca baxan Xəyal müəllim sonra həmkarından nə olduğunu soruşdu.