biraz daha çox sevmək və o qədər də itirmək. Əllərini pəncərənin artırmasına necə möhkəm dirəmişdisə birdən köhnə taxtaların xırç-xırç deyə səsini eşitdi. Bir də:
-Yavaş, sökdün buraları.-deyə arxadan gələn səsi. Ramazan əlini onun çiyninə qoyub-Çöldən təzə gəlmisən, neyləyirsən çölə baxıb?-deyə onu yavaşca geri çəkdi.
İsmayıl heç nə demədən oradan aralanaraq yerinə keçdi. Bu vaxt Sevinc sinfə girdi. Bu gün əsəbi olmasa da fikirli idi. Asya ilə görüşüb Ayanı xəbər aldı. Asya isə Yusifi.
-A qde Yusif?
Sevinc laqeyd şəkildə çiyinlərini atdı.
-Hmm tak, deməli bu gün qabağını kəsməyib?-deyə Asya bic-bic gülümsəyərək ona ona göz vurdu.
-Səncanı Asya, səhər-səhər kefimə soğan doğrama.-Seinc üzünü turşutdu.-Gəlməsə lap əla olar.
-Onu ürəyin deyir, yoxsa dilin?
-Hər ikisi. Bu aralar heç onu görmək istəmirəm.
Sevincin əhvalının pozulduğunu görən Asya söhbəti dəyişərək dünənki mahnı müsabiqəsindən danışdı. Bu əsnada Ayan da sinfə girdi. Beləcə sinif yavaş-yavaş dolmağa başladı.
Tənəffüdə dünyadan küskün şəkildə qaşlarını düyünləyən Sevil sağ əlindəki xətkeşlə digər əlinin üstünə vururdu. Onu belə görən Züleyxa yaxınlaşıb tez xətkeşi ondan aldı.
-Caan, neyləyirsən?-deyə təlaşla soruşdu.
-Görmürsən Zülü, əlimi cəzalandırıram?-Sevil acıqlı-acıqlı ağlamsındı.
-Əlini niyə, neyləmisən ki?
-Bu əl bu gün o zəhləm getmiş Xəlilin əlinə dəyib. Ona görə də bu əl qırılmalıdır.
-Yenə əlindən tutmuşdu?
-Elə bil qəsdən eləyir. Əlimi belə yumruq şəklində düyünləmişəm ki, tutmasın, bu adam arsızdır, yumruğumun üstündən bərk-bərk əlini dolayır ki, guya əlimdən tutub. Allah mənim canımı niyə almır?
-Yaxşı can, günahdır, belə danışma. Hər işdə bir xeyir var. bəlkə belə...
-Zülü, qurban olum, bəsdir. Bacım kimi sən də başlama. Daha da qıcıqlanıram.
-Yaxşı can, yaxşı.-deyə Züleyxa susub onun saçlarını sığalladı.
Asya bayaqdan yerində vurnuxur, testlə məşğul olduğundan Ayanı narahat eləmək istəmirdi. Lakin onun bu halını duyan Ayan başını qaldırıb:
-Nə olub Asya, nəsə demək